Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Ο ΜΠΕΝΙΤΟ ΠΡΟ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ


Ὁ Εὐ. Βενιζέλος ἢ Μπενίτο ἑτοιμάζεται νὰ ἀναλάβῃ τὴν πολυπόθητη ἀρχηγία τοῦ κυβερνῶντος (;) κόμματος, προσερχόμενος στὸ "ραντεβοὺ μὲ τὴν ἱστορία" (ὅπως χαρακτήριζαν κάποτε οἱ παλαιο-Πασόκοι τὴν ἄσκηση ἐξουσίας) ἔστω καὶ μὲ μία καθυστέρηση πέντε ἐτῶν, ὅταν προσπάθησε νὰ τὴν ὑφαρπάξῃ ἀπ' τὸ ἀπελθὸν πολιτικὸ πτῶμα, τὸν ἀλησμόνητο ΓΑΠ, τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2007.

Σὲ τί διαφέρει ὁ Μπενίτο ἀπ' τὸν προκάτοχό του; Σχεδὸν σὲ τίποτε, ὅσον ἀφορᾷ στὴν ἄποψη περὶ πολιτικῆς καὶ οἰκονομίας. Θὰ ἀκολουθήσῃ πιστά, ἐφ' ὅσον γίνῃ Πρωθυπουργός, ὅ,τι τοῦ ἐπιβάλλει ἡ Ξενοκρατία, δηλαδὴ περαιτέρω συμπίεση μισθῶν καὶ συντάξεων, ἐξάρτηση καὶ ἐκποίηση τοῦ ἐθνικοῦ μας πλούτου μέσῳ ἰδιωτικοποιήσεων, διάλυση τῆς δημόσιας Παιδείας καὶ Ὑγείας ἢ αὐτοῦ ποὺ θὰ ἔχῃ ἀπομείνει καὶ ἄλλα παρόμοια, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὸ γνωστὸ καὶ ἀποκρουστικὸ νεο-φιλελεύθερο πακέτο. Ὅμως, ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ συνοδεύῃ ἕνας "ἔγκριτος" πανεπιστημιακὸς λόγος καὶ ὄχι τὰ ἀκαταλαβίστικα τοῦ ἀναλφάβητου προκατόχου του. Βεβαίως, τὰ ἀνωτέρω θὰ ἐπισυμβοῦν ὑπὸ τὴν προϋπόθεση, ὅτι τὸ ΠΑΣΟΚ δὲν θὰ ἔχῃ ἀποσυντεθῆ εἰς τὰ ἐξ ὧν συνετέθη καὶ θὰ ἀποτελῇ ἕναν ἑταῖρο στὸ παιχνίδι τῆς ἐξουσίας. 

Καὶ ἡ ἀντίδρασή μας; Θὰ πρέπῃ ἐπὶ τέλους νὰ ἀπεγκλωβισθοῦμε ἀπὸ τὰ ἐκβιαστικὰ διλήμματα ποὺ θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ μᾶς θέτουν οἱ νέοι "σωτῆρες"· τὰ τριανταοκτὼ μεταπολιτευτικὰ χρόνια "χορτάσαμε" ἀνούσιους ἐκβιασμούς: Καραμανλῆς ἢ τάνκς, ΠΑΣΟΚ ἢ Δεξιά, Μνημόνιο ἢ χρεωκοπία. Δὲν θὰ πρέπῃ ἐπίσης νὰ ξεχνᾶμε τὶς ὕβρεις καὶ τὶς συκοφαντίες ποὺ ἐπὶ διόμισυ χρόνια ἐκτοξεύονται ἐναντίον μας ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἔχουν οὔτε κἂν βιβλιάριο ἐνσήμων: "διεφθαρμένοι", "τεμπέληδες" κ.ἄ. 

Τὸ ΠΑΣΟΚ μὲ ΓΑΠ ἢ Μπενίτο δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ, διότι οἱ κοινωνικὲς ὁμάδες, τὰ συμφέροντα τῶν ὁποίων ἐκπροσωπεῖ, θὰ παραμείνουν τὰ ἴδια: τὰ πιὸ παρασιτικὰ στρώματα τῆς ἑλληνικῆς Ὀλιγαρχίας, οἱ Τράπεζες καὶ τὰ χρηματοπιστωτικὰ ἱδρύματα, αὐτοὶ δηλαδὴ ποὺ μὲ τὴν ἀπληστία τους μᾶς ἔφεραν ἔως ἐδῶ. Ἑπομένως, ἂς ἀναζητήσουμε τὴν πολιτικὴ σύνθεση ποὺ τὰ χρόνια αὐτὰ ἦταν κοντά μας καὶ ὄχι ἀπέναντί μας. Στὴν ἀντιπροσωπευτικὴ δημοκρατία ὁ λαὸς ἐκφράζεται μία μέρα κάθε τέσσερα χρόνια. Γιατί νὰ μὴν ἐπωφεληθοῦμε ἔστω καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐλαχίστου;


Υ.Γ. Ὁ νέος ἀρχηγὸς "ἐπιβραβεύθηκε" πρὶν κἂν ἀναλάβῃ τὰ καθήκοντά του μὲ ἕνα γιαουρτάκι... Κάποιος συνταξιοῦχος τοῦ ΝΑΤ καὶ χαρακτηριστικὴ φυσιογνωμία τοῦ παλαιοῦ ΠΑΣΟΚ ποὺ παρακολουθοῦσε τὴν "Ἐθνικὴ" Συνδιάσκεψη, χωρὶς νὰ εἶναι μέλος της (...), τὸν πλησίασε καὶ τοῦ παραπονέθηκε γιὰ τὶς συνεχεῖς μειώσεις τῶν συντάξεων· ἡ ἀπάντηση τοῦ Μπενίτο, ὡς συνήθως, ὑπεύθυνη: "δὲν φταίω ἐγώ, ὁ Λοβέρδος". Τί νὰ κάνῃ καὶ ὁ δυστυχὴς παπποῦς; Τοῦ "προσέφερε" τὸ γιαούρτι ποὺ εἶχε μαζύ του... Ὁ Μπενίτο ἀτάραχος· ἔχει συνηθίσει...

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

ΘΑΛΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΣΤΟΝ "ΕΥΡΙΠΙΔΗ"


Τὴν Παρασκευὴ 16 Μαρτίου, στὶς 6.00μ.μ., ὁ Τεῦκρος Μιχαηλίδης θὰ παρουσιάσῃ στὸν "Εὐριπίδη" (Ἀνδρ. Παπανδρέου 11, Χαλάνδρι) τὸ νέο του μυθιστόρημα:

Τὰ τέσσερα χρώματα τοῦ καλοκαιριοῦ, (ἐκδ. Πόλις).

Ὁ συγγραφεὺς πρωτοτυπεῖ γιὰ μία ἀκόμη φορά, ἀφοῦ στὸ παρὸν συνθέτει τὰ ἀγαπημένα του Μαθηματικά, ὄχι μὲ τὴν ἱστορικὴ ἀφήγηση, ὅπως στὸν Ἀχμὲς ἢ μὲ τὴν ἀστυνομική, ὅπως στὰ Πυθαγόρεια ἐγκλήματα, ἀλλὰ μὲ τὸν ἔρωτα. Ὅπως σημειώνεται στὸ ὀπισθόφυλλο: "τρεῖς μεγάλοι ἔρωτες κι ἕνα "περιθωριακὸ" μαθηματικὸ πρόβλημα συνθέτουν τὸν καμβᾶ τοῦ νέου μυθιστορήματος τοῦ Τ.Μ. Στὸ κέντρο τοῦ κύκλου ποὺ οἱ ἀκτῖνες του περνοῦσαν ἀπ' τὸ Παρίσι, τὸ Γκαῖτινγκεν καὶ τὴν Ἀθήνα, βρίσκεται ἡ Σέριφος· ἡ Σέριφος τῶν πρώτων ἐργατικῶν κινητοποιήσεων τοῦ 1916, ἡ Σέριφος τοῦ οἰκονομικοῦ μαρασμοῦ ποὺ ἀκολούθησε τὸ κλείσιμο τῶν μεταλλείων τὸ 1963, ἡ Σέριφος τῆς ἄλογης τουριστικῆς ἀνάπτυξης ποὺ ζοῦμε σήμερα. Τρεῖς Σεριφιώτισσες, γιαγιά, μάνα καὶ κόρη, ζοῦν ἡ καθεμιὰ τὸ δικό της ἐρωτικὸ δρᾶμα,μὲ φόντο ἕναν μαθηματικὸ γρῖφο πού, ἀφοῦ ἐπὶ ἕναν περίπου αἰῶνα παγίδεψε μερικὲς ἀπὸ τὶς λαμπρότερες μαθηματικὲς ἰδιοφυΐες, ἔβαλε, μὲ τὴν λύση του, μία μικρὴ βόμβα στὸν τρόπο ποὺ σκεφτόμαστε τὰ Μαθηματικά· πόσο μποροῦμε νὰ ἐμπιστευθοῦμε μία λύση ποὺ βασίζεται σὲ δεδομένα ἠλεκτρονικοῦ ὑπολογιστῆ, τὰ ὁποῖα δὲν μποροῦμε νὰ ἐλέγξουμε; Ἆραγε στὸν αἰῶνα τῶν Η/Υ ἀπόδειξη σημαίνει τὸ ἴδιο ποὺ σήμαινε καὶ τὴν ἐποχὴ τοῦ Εὐκλείδη; Κι ἀκόμα, πόσο μπορεῖ ἕνα μαθηματικὸ πρόβλημα νὰ ἐπηρεάσῃ τὶς συγκλίνουσες τροχιὲς μιᾶς γυναίκας κι ἑνὸς ἄνδρα ποὺ οἱ καρδιές τους μοιάζουν νὰ ἔχουν φιαχθῆ γιὰ νὰ χτυποῦν συντονισμένα;"

Στὴν εἰσαγωγή (σ. 7) ἀναφέρει τὰ τέσσερα χρώματα καὶ ἀναλύει τὶς ἀντιστοιχίες τους, κάπως ποιητικά: "γαλάζιο, θάλασσα κι οὐρανός· καφεκίτρινο, θημωνιὲς καὶ ξερὰ χόρτα καὶ χέρσα γῆ καὶ γαϊδουράγκαθα· λευκό, ἀφρισμένα κύματα καὶ σπίτια κυκλαδίτικα καὶ ἀγράμπελες σκαρφαλωμένες πάνω στὰ πεῦκα καὶ γιασεμιὰ καὶ φούλια στὶς αὐλές· κόκκινο, ὁλόδροσες ζουμερὲς φέτες καρπούζι καὶ ἰβῖσκοι στὶς γωνιὲς τῶν καλντεριμιῶν καὶ μπουκαμβίλιες τριγύρω στὰ καθίσματα τῶν θερινῶν σινεμά. Τέσσερα χρώματα φθάνουν, γιὰ νὰ χρωματίσουν τὸ καλοκαίρι".

Ὁ Τεῦκρος Μιχαηλίδης εἶναι διδάκτωρ τῶν Μαθηματικῶν τοῦ Πανεπιστημίου Pierre et Marie Curie. Διδάσκει στὴν Μέση Ἐκπαίδευση καὶ εἶναι ἱδρυτικὸ μέλος τῆς ὁμάδας "Θαλῆς καὶ Φίλοι". Ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις "Πόλις" ἔχουν κυκλοφορηθῆ ἐπίσης τὰ βιβλία του: Μαθηματικὰ ἐπίκαιρα (2004), Πυθαγόρεια ἐγκλήματα (2006) καὶ Ἀχμές, ὁ γιὸς τοῦ φεγγαριοῦ (2009).

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

ΜΝΗΜΗ ΥΠΑΤΙΑΣ ΣΤΙΣ 10 ΜΑΡΤΙΟΥ


Συνέλληνες! Τὸ πρῶτο δεκαπενθήμερο τοῦ ἔτους 415 οἱ  "πραιτωριανοὶ" τοῦ Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Κυρίλλου δολοφόνησαν καὶ κατακρεούργησαν τὴν Νεοπλατωνικὴ Φιλόσοφο καὶ Μαθηματικὸ Ὑπατία.

Ὡς ἐλάχιστο φόρο τιμῆς στὴν μνήμη τῆς μεγάλης Ἑλληνίδας καὶ τελευταίας ἐπιστήμονος πρὶν τὸν Μεσαίωνα, τὸ Φιλοσοφικὸ Ἐργαστήριο "Ἀθηνᾶ Ἐργάνη" σᾶς προσκαλεῖ στὸ ἐτήσιο θρῃσκευτικὸ καὶ πολιτικὸ μνημόσυνο, στὶς 10 Μαρτίου, στὶς 8.00μ.μ. (Ἀκαδημείας 88, 2ος Ὄροφος, Αἴθουσα "Ὀρφεύς").

Τὸ μνημόσυνο περιλαμβάνει: τελετὴ μνημοσύνου ἀπ' τὴν Λατρευτικὴ Κοινότητα "Λάβρυς" καὶ ὁμιλία ἀπ' τὸν Κωνσταντῖνο Σταυρόπουλο, μὲ θέμα:

Ὑπατία, ἡ περιβόητος φιλόσοφος.

Ποιὰ ἦταν ὅμως ἡ Ὑπατία;

Νεοπλατωνικὴ φιλόσοφος καὶ Μαθηματικός, κόρη τοῦ διασήμου Μαθηματικοῦ καὶ διευθυντῆ τοῦ Μουσείου (Πανεπιστημίου) τῆς Ἀλεξανδρείας, Θέωνος· γεννήθηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια τῆς Αἰγύπτου (370), ὅπου κι ἐσπούδασε ἔχοντας ὡς διδάσκαλο τὸν διάσημο Γεωμέτρη Πάππο, δείχνοντας ἀπὸ μικρὴ τὴν κλίση της στὸν λεγόμενο Μαθηματικὸ Πλατωνισμό, τὴν ἄποψη δηλαδὴ ὅτι ὑπάρχει ἕνας ὑπεραισθητός-μεταφυσικὸς κόσμος μαθηματικῶν ὀντοτήτων (ἀριθμῶν καὶ γεωμετρικῶν σχημάτων), προσεγγίσιμος μόνο ἀπ’ τὸν ἀνθρώπινο νοῦ, ἐντελῶς ἀνεξάρτητος ἀπ τὸν δικό μας, τὸν αἰσθητό.

Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ πατέρα της, ἀνέλαβε τὴν διεύθυνση τοῦ Μουσείου, θέτοντας ὡς στόχο ζωῆς τὴν ἐκ βάθρων ἀνασύστασή του καὶ τὴν ἀπόδοση σ’αὐτὸ τῆς μέχρι πρό τινος αἴγλης του. Οἱ ἐργασίες της στὴν Ἀριθμητική (θεωρία Ἀριθμῶν, διοφαντικὲς καὶ διτετράγωνες ἐξισώσεις), στὴν Γεωμετρία (κωνικὲς τομές), στὴν Μηχανική (κατασκευὴ Μετρητῶν Στάθμης, Ὑδρομέτρων καὶ Ροομέτρων) καὶ στὴν Ἀστρονομία (κατασκευὴ Ἀστρολάβων, ἀνακάλυψη τῶν ἐλλειπτικῶν τροχιῶν τῶν πλανητῶν) ὑπῆρξαν πρωτότυπες καὶ σημαντικές, ἂν καὶ τὶς κατέστρεψε ὁλοσχερῶς ἡ θρῃσκευτικὴ μισαλλοδοξία τῆς ἐποχῆς. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι στὸ Μουσεῖον εἶχαν διδάξει οἱ κορυφαῖοι διδάσκαλοι τοῦ ἀρχαίου Κόσμου· ὁ Εὐκλείδης τῶν Στοιχείων, ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Περγαῖος (κωνικὲς τομές), ὁ Ἐρατοσθένης (Κόσκινο τῶν πρώτων Ἀριθμῶν, μέτρηση τῆς γήινης διαμέτρου), ὁ Διόφαντος τῶν ὁμωνύμων (ἀπροσδιορίστων) ἐξισώσεων κ.ἄ.

Ὅμως ἡ ἐποχὴ δὲν εὐνοοῦσε τὴν ἐλεύθερη ἔρευνα· ἡ Ἀλεξάνδρεια εἶχε ἀρχίσει πρὸ πολλοῦ νὰ μετασχηματίζεται ἐπὶ τὰ χείρω. Οἱ ἀπάνθρωποι καὶ σκοταδιστὲς Πατριάρχες Ἀλεξανδρείας Ἀθανάσιος, Θεόφιλος καὶ Κύριλλος μὲ τὴν βοήθεια τῶν μοναστικῶν ταγμάτων (Παραβολάνοι κ.ἄ.) εἶχαν διαμορφώσει ἕνα ἀνθελληνικὸ περιβάλλον, στὸ ὁποῖο ἐκυριαρχοῦσαν τὸ συνεχὲς γκρέμισμα τῶν Ναῶν, ἡ διαπόμπευση τῶν ἀγαλμάτων τῶν θεῶν καὶ ἡ τρομοκρατία ἐναντίον ὁποιουδήποτε ἐθύμιζε τὸ ἔνδοξο παρελθόν. Σ’ αὐτὸ τὸ κλίμα, ἀλλὰ καὶ στὴν αὐστηρὴ ἐφαρμογὴ τῶν κωδίκων τοῦ Κωνσταντίου καὶ τοῦ Θεοδοσίου, ἐντάσσονται ἡ καταστροφὴ τοῦ Σεραπείου, τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς περιώνυμης Βιβλιοθήκης τῶν 300.000 τίτλων καὶ βεβαίως ἡ κτηνώδης βία ἐναντίον τῆς ζωῆς τῆς φιλοσόφου, ἡ ὁποία κατὰ τὸν φανατικὸ θαυμαστή της, τὸν ἔπαρχο Ὀρέστη, ἀποτελοῦσε τὸ ἀκριβότερο κόσμημα τῆς πόλεως.

Ὁ Ἰσπανὸς ἑλληνιστὴς καὶ συγγραφεὺς τοῦ πλέον καταλλήλου πονήματος γιὰ τὴν φιλόσοφο Πέδρο Γκάλβεθ (κυκλοφορεῖται ἀπ’ τὶς ἐκδόσεις Μεταίχμιον, σὲ ἑλληνικὴ μετάφραση τῆς Λήδας Παλλαντίου, Ἀθῆναι 2004) μυήθηκε στὰ τῆς Ὑπατίας ἀπ’ τὸν Μαθηματικὸ πατέρα του καὶ κατάφερε νὰ συγγράψῃ ἕνα μυθιστόρημα, σχεδὸν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος, ἀφοῦ ὅπως γράφει στὸν Πρόλογό του: "οἱ πηγὲς εἶναι τόσο λιγοστές, γεμίζουν μόνον δύο σελίδες". Ἀρνούμενος, ὅπως τονίζει, ἀφ’ ἑνὸς τὴν φαντασιοκοπία, ἀφ’ ἑτέρου τὴν προβληματικὴ ἀνάγνωση, ἀποφάσισε νὰ πρωτοτυπήσῃ, ἀκολουθῶντας ἕναν τρίτο δρόμο:

νὰ προσπαθήσουμε νὰ ἀνασυνθέσουμε μιὰ ζωὴ μέσ’ ἀπὸ τὶς ἱστορικές της περιστάσεις καὶ νὰ ἐπιτρέψουμε στὸν ἑαυτό μας τὴν ἐλευθερία μιᾶς προσπάθειας ἀναβίωσης τῶν σταδίων τοῦ θυμικοῦ ποὺ βίωσε τὸ συγκεκριμένο ἄτομο...

Ἐκ τῶν πραγμάτων,  ὀφείλουμε νὰ ἀναγνωρίσουμε στὸν Ἰσπανὸ ἑλληνιστή, ὅτι κατάφερε ἐν τέλει νὰ ἀνταποκριθῇ στὸν δύσκολο στόχο ποὺ ἐξ ἀρχῆς εἶχε θέσει στὸν ἑαυτό του καὶ νὰ μᾶς προσφέρῃ ἕνα μοναδικὸ στὸ εἶδος του μυθιστόρημα, συνεκτικὸ καὶ πρὸ πάντων, γιὰ ἐμᾶς τοὺς λάτρεις τῆς φιλοσόφου, μία ἀντικειμενικὴ παρουσίαση τῆς γυναίκας ποὺ τὸ φρικτό της τέλος ἀποτέλεσε τὸ κύκνειο ᾆσμα ὄχι μόνον τοῦ καθόλου ἑλληνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐλεύθερης ἐπιστημονικῆς ἔρευνας, πρὸ τοῦ ἐπελαύνοντος σκοταδισμοῦ.

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ


Τὴν Τετάρτη καὶ τὴν Πέμπτη 7 καὶ 8 Μαρτίου θὰ διεξαχθῇ ἐπιστημονικὸ συμπόσιο στὴν αἴθουσα τοῦ κεντρικοῦ κτηρίου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (Νέο Ἀμφιθέατρο), μὲ θέμα:

Φιλοσοφία καὶ Κοσμολογία

Τὴν πρώτη ἡμέρα τοῦ συνεδρίου, Τετάρτη 7 Μαρτίου, στὶς 4.30μ.μ., ὁ Κωνσταντῖνος Σταυρόπουλος θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἀντιστοιχίσῃ τὶς σύγχρονες θεωρήσεις μὲ τὶς  κοσμολογικὲς  ἀπόψεις τῶν μεγάλων φιλοσόφων· οἱ Ὀρφικοί, ὁ Πλάτων, ὁ Ἡράκλειτος, οἱ Σοφιστές, ὁ Ἀριστοτέλης καὶ οἱ Στωϊκοὶ διετύπωσαν πολὺ ἐνδιαφέρουσες ἀπόψεις κι ἔθιξαν τὴν οὐσία τοῦ κοσμολογικοῦ προβλήματος. Ἐκτὸς τῶν Ὀρφικῶν οἱ ὁποῖοι ἐχρησιμοποίησαν μυθολογικὲς κοσμο-θεογονίες,  οἱ φιλόσοφοι προσπάθησαν νὰ ἐπιστημονικοποιήσουν τὸ πρόβλημα· κατ' ἀρχὰς ὁ ἱδρυτὴς τῆς Ἀκαδημείας, στὸν περιώνυμο Τίμαιο, θεωρεῖ τὸν Κόσμο ὡς ἀγαθὸ προϊὸν ἑνὸς ἀγαθοῦ Δημιουργοῦ, ὁ ὁποῖος τὸν κατασκευάζει βάσει τῆς γεωμετρικῆς ἀναλογίας· ἐὰν ὑποθέσουμε δηλαδὴ ὅτι α, β, γ καὶ δ εἶναι οἱ ὄγκοι τῶν στοιχειωδῶν σωμάτων, τοῦ πυρός, τοῦ ἀέρος, τοῦ ὕδατος καὶ τῆς γῆς, τότε ἰσχύει ἡ σχέση: α/μ=μ/β=γ/μ=μ/δ, ὅπου μ ὁ γεωμετρικὸς μέσος, ἐπακριβῶς "ὁ τῶν δεσμῶν κάλλιστος" (Τίμαιος, 31c). 

Στὸν ἀντίποδα τοῦ πλατωνισμοῦ κινήθηκαν οἱ Σοφιστές, οἱ ὁποῖοι, αἰχμαλωτισμένοι ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ μηχανοκρατικοῦ ὑλισμοῦ τους, ἐθεώρησαν τὸν Κόσμο, ὡς κάτι ἐντελῶς  τυχαῖο. Τὶς σοφιστικὲς ἀπόψεις προσήγγισαν ὁ Ἀριστοτέλης, ὁ Δημόκριτος καὶ ὁ Ἐπίκουρος, ἐνῷ οἱ Στωϊκοὶ μὲ τὴν θεωρία τῆς κοσμικῆς παλιγγενεσίας (δημιουργία καὶ ἐκπύρωσις), μᾶλλον ἐβοήθησαν τὸν Πλωτῖνο, τὸν ἱδρυτή τοῦ Νεο-πλατωνισμοῦ, νὰ ἀποκρούσῃ τὶς Γνωστικές, ἀλλὰ καὶ τὶς ἄλλες βιβλικοῦ τύπου θεωρήσεις τῆς ἐγχρόνου δημιουργίας (t=0). 

Ἐνδιαφέρον παρουσιάζουν οἱ λεγόμενες ἀντιστοιχίες: τὸ λεγόμενο big bang, ἡ θεωρία τῆς Ὑποκβαντικῆς Κινητικῆς, τὸ μοντέλο τοῦ Ἀενάου Σύμπαντος, τὰ μοντέλα τῆς Σταθερᾶς καὶ τῆς Ὑποσταθερᾶς Καταστάσεως ἀντιστοιχοῦνται στὶς ἀρχαῖες ἑλληνικὲς φιλοσοφικὲς ἀπόψεις.

Τοῦ Συμποσίου θὰ προεδρεύσῃ ὁ Καθηγητὴς τῆς Φιλοσοφίας καὶ Ἀκαδημαϊκὸς Εὐάγγελος Μουτσόπουλος, ἐνῷ πολύτιμες εἰσηγήσεις ἀναμένεται νὰ καταθέσουν οἱ Καθηγητές: Κ.Γ. καὶ Π.Γ. Νιάρχος, Ἐμμ. Μικρογιαννάκης, Χαρ. Σπυρίδης, Στρ. Θεοδοσίου, οἱ Διδάκτορες φιλοσοφίας Κ. Καλαχάνης, Παν. Δαμάσκος, Ἀφρ. Τσιάρα κ.ἄ. Ὁ ἐκ τῶν χορηγῶν τῆς ἐκδήλωσης, ἡ Pizza Fan, θὰ παραθέσῃ δεξίωση.

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

ΘΥΡΑΖΕ ΚΗΡΕΣ, ΟΥΚ ΕΝΙ ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΑ!



Τὴν Πρώτη, Δευτέρα καὶ Τρίτη Μεσοῦντος Ἀνθεστηριῶνος οἱ πρόγονοί μας ἑώρταζαν τὰ Ἀνθεστήρια, τὴν κατ' ἐξοχὴν ἑορτὴ τῶν νεκρῶν. 

Θεωρεῖται ἡ πιὸ παραδοσιακὴ διονυσιακὴ τελετὴ καὶ διαρκοῦσε τρεῖς ἡμέρες· τὴν πρώτη ἡμέρα -Πιθοίγια- ἄνοιγαν οἱ πῖθοι μὲ τὸ νέο κρασί, ἂν καὶ νεώτερες ἔρευνες ἀποδίδουν τὴν ἑτυμολογία στοὺς ὀρφικοὺς ταφικοὺς πίθους, οἱ ὁποῖοι συνώδευαν τοὺς νεκρούς, μαζὺ μὲ τὰ ἀγαπημένα τους ἀντικείμενα στὴν τελευταία τους κατοικία. Σὲ μία λήκυθο ποὺ διασώζεται σήμερα στὸ Πανεπιστημιακὸ Μουσεῖο τῆς Ἰένας (ὅρ. J.El. HARRISON, Ἀρχαῖες Ἑλληνικὲς Γιορτές, σσ. 66, ἐκδ. Ἰάμβλιχος, 1996) ὁ ψυχοπομπὸς Ἑρμῆς καλεῖ μὲ τὴν ράβδο του τὶς ψυχές, οἱ ὁποῖες ἐξέρχονται ὅπως περίπου τὰ πρῶτα ἄνθη ἀπὸ τὴν γῆ. Τὴν δεύτερη ἡμέρα -Χόες- οἱ νεκροὶ "ἀνασταίνονταν" καὶ οἱ Ἀθηναῖοι ἄλοιφαν τὶς οἰκίες τους μὲ πίσσα καὶ μασοῦσαν τὴν ράμνο, γιὰ τὶς ἀποτρεπτικές της ἰδιότητες· τὴν ἡμέρα αὐτή, πραγματοποιοῦσαν ἀγῶνα οἰνοποσίας πρὸς ἀνάμνηση τῆς εἰσόδου τοῦ Ὀρέστη στὴν Ἀθήνα καὶ τελοῦσαν καὶ τὴν λεγομένη ἱερογαμία, ὅπου ὁ Ἄρχων Βασιλεὺς νυμφευόταν τὴν Βασίλιννα. Τέλος, κατὰ τὴν τρίτη καὶ τελευταία ἡμέρα -Χύτροι- οἱ ψυχὲς ἐπέστρεφαν στὸ βασίλειό τους. Στοὺς χύτρους (μεγάλα πήλινα δοχεῖα) ἑτοίμαζαν τὴν πανσπερμία, ἐνθυμούμενοι τοὺς διασωθέντες ἀπ' τὸν μεγάλο κατακλυσμὸ καὶ θυσίαζαν στὸν Χθόνιο Ἑρμῆ.

Οἱ φετεινὲς τελετὲς θὰ πραγματοποιηθοῦν τὸ προσεχὲς Σάββατο 3 (Ἡρῶον Μουσαίου/Φιλοπάππου) καὶ τὴν Κυριακὴ 4 Μαρτίου (Βωμὸς Διονύσου/Διόνυσος Ἀττικῆς), στὶς 12.00μ.μ., ἀπὸ τὴν Λατρευτικὴ Κοινότητα Λάβρυς.

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ



Οἱ Ἐργαζόμενοι ἀποτελοῦν τὴν ἐπανέκδοση τῆς πάλαι ποτὲ Ἐλευθεροτυπίας, τῆς ἐφημερίδας ποὺ ἔκλεισε ἐλέῳ ΔΝΤ, ἀφοῦ ἐπεβλήθη παρασκηνιακῶς στὶς Τράπεζες ἡ ἄρση δανειοδότησής της, παρὰ τὸ ὅτι τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετώπιζε ἦταν σαφῶς μικρότερα ἀπ' τὶς ἄλλες ἐφημερίδες. Ἑπομένως εἶναι πολὺ ἐνθαρρυντικὴ ἡ προσπάθεια τῶν δημοσιογράφων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἐργαζομένων της καὶ τὰ δύο τεύχη ποὺ ἔχουν ἤδη κυκλοφορήσει, προσδίδουν ἕναν ἄνεμο αἰσιοδοξίας στὸν καθημαγμένο ἔντυπο Τύπο. Ἡ νέα "γραμμὴ" φαίνεται πολὺ πιὸ ριζοσπαστική, τῇ ἐξαιρέσει κάποιων προτάσεων πρὸς τὶς ΗΠΑ νὰ ἀποκαταστήσουν τὴν διασαλευθεῖσα ἔννομη τάξη στὴν Συρία... Ἐπίσης, ἐξ ἴσου ἐνθαρρυντικὴ ἦταν καὶ ἡ ἀνταπόκριση τοῦ ἀναγνωστικοῦ κοινοῦ· μόνο τὸ πρῶτο τεῦχος ἔγινε ἀνάρπαστο, καθὼς πουλήθηκαν περὶ τὰ 35.000 ἀντίτυπα, ἀπόδειξη τοῦ ὅτι τὸ κοινὸ αὐτὸ γνωρίζει τὸν τρόπο νὰ ἀνταμοίβῃ τὴν προσπάθεια τῶν ἐργαζομένων, ἀκόμη καὶ δημοσιογράφων, ὅταν τοὺς νοιώθῃ κοντά του.

Στὸν ἀντίποδα εἴχαμε τὴν κατάρρευση τῆς ΙΜΑΚΟ, τῆς ἑταιρείας τοῦ Π. Κωστόπουλου, ἄλλως "τοῦ παιδιοῦ ἀπὸ τὸν Βόλο". Ἂν καὶ εἶναι θλιβερὸ τὸ "κλείσιμο" μιᾶς ἐπιχείρησης, διότι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, συνεπάγεται ἀνεργία καὶ φτώχεια γιὰ τοὺς ἐργαζομένους της, δὲν μποροῦμε παρὰ νὰ αἰσθανόμαστε δικαιωμένοι ὅσοι δὲν δώσαμε ΠΟΤΕ οὔτε μία δραχμή (ἢ εὐρώ) γιὰ νὰ ἀγοράσουμε τὰ περιοδικά του καὶ νὰ μάθουμε τὰ συγκλονιστικά (...) μυστικὰ τῶν ψηλοκάπουλων μοντέλων, τὰ ΙΝ καὶ τὰ OUT στέκια, τὰ πανάκριβα κοσμήματα, τὰ sexy ἐσώρουχα κ.ἄ. τὰ ὁποῖα δὲν συγκινοῦν πλέον κανέναν, οὔτε κἂν τὸν ἴδιο τὸν Π. Κωστόπουλο. Εἶναι γνωστὸς ὁ λόγος (ἢ οἱ λόγοι) ὑπάρξεως αὐτῶν τῶν life style περιοδικῶν, σημαντικότερος τῶν ὁποίων πρέπει νὰ θεωρῆται ἡ "δημιουργία" ἑνὸς φανταστικοῦ κόσμου, πλαστοῦ καὶ βρώμικου, στὸν ὁποῖον πίστευε ὅτι συμμετεῖχε ὁ ἐργαζόμενος τῶν 700€ (τότε), φαντασιωνόμενος ὅτι εἶναι κι αὐτὸς μέλος αὐτοῦ τοῦ club. 

Στὴν περίοδο τῆς νεο-συντηρητικῆς ἐπίθεσης, τὰ παρασιτικὰ κομμάτια τῆς Ὀλιγαρχίας, ἀλλὰ καὶ τὰ ἰδεολογήματά τους, ἀποσυντίθενται καὶ καταρρέουν ὡς χάρτινος πύργος. Ἀντιθέτως ἀναπτύσσονται ποιοτικὲς ἀντιστάσεις, οἱ ὁποῖες ἀπελευθερώνονται ἀπ' τὴν ἰσχὺ τοῦ χρήματος (ποὺ ἔτσι κι ἀλλοιῶς δὲν κυκλοφορεῖ) καὶ ἀπευθύνονται στὰ πιὸ παραγωγικὰ στρώματα τῆς κοινωνίας. Ὅταν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀδυνατεῖ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὶς βασικές του ἀνάγκες, τὸ τελευταῖο ποὺ τὸν ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ μάθῃ τὶς τρέχουσες τιμὲς τῆς "βίζιτας"...

ΠΑΛΙ ΜΑΣ ΕΣΩΣΑΝ ...



Περιχαρεῖς ἐπέστρεψαν ἀπ' τὴν τελευταία συνεδρίαση τοῦ Eurogroup ὁ διωρισμένος πρωθυπουργὸς Λ. Παπαδῆμος καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς ἐθνοσωτηρίου Κυβερνήσεώς του Εὐ. Βενιζέλος. Καὶ ὁ λόγος; Μὰ ποιὸς ἄλλος, ὁ συνήθης: διότι μᾶς ἔσωσαν. Ἀπὸ ποιόν; Ἀπ' τὸ δυσθεώρητο χρέος πού (κατὰ σύμπτωσιν) αὐτοὶ δημιούργησαν, δανειζόμενοι τεράστια κεφάλαια ἀπ' τὶς Τράπεζες τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ μάλιστα μὲ δυσθεώρητα ἐπιτόκια· ἐνν. πάντοτε μὲ τὸ ἀζημίωτο... Κι ἐμεῖς οἱ ἀνήμποροι πολῖτες τί κάνουμε; Συμμετέχουμε στὴν χαρά τους ἢ πρέπει νὰ ψάξουμε (καὶ πάλι) πίσω ἀπ' τὶς ἀνούσιες θριαμβολογίες τους, γιὰ νὰ δοῦμε τί ὑποκρύπτεται.

Κατ' ἀρχὰς ἐπιβάλλεται νὰ θυμηθοῦμε, ὅτι εἶναι ἡ τέταρτη φορὰ ποὺ μᾶς σώζουν. Τὴν πρώτη φορά, τὴν 25η Μαρτίου παρελθόντος ἔτους, ὁ ΓΑΠ καὶ ὁ ἀλήστου μνήμης -τότε- Ὑπ. Οἰκονομικῶν Γιῶργος Παπακωνσταντίνου ἐπέστρεψαν ἀπ' τὸ Eurogroup "διαφημίζοντας" τὸ κέρδισμα χρόνου ἀπ' τὴν Ἀγγ. Μέρκελ καὶ τὸν Ὄλι Ρέν. Τὴν δεύτερη φορά, τὴν 21η Ἰουλίου τοῦ ἰδίου ἔτους, ὁ ΓΑΠ καὶ ὁ νῦν Ὑπ. Οἰκονομικῶν Εὐ. Βενιζέλος ἐπέστρεψαν διαφημίζοντας τὸ "κούρεμα" τοῦ ἑλληνικοῦ δημοσίου χρέους κατὰ 25%· ἀλησμόνητες θὰ μᾶς μείνουν οἱ τριτοκοσμικὲς σκηνὲς τοῦ Ὑπ. Συμβουλίου ποὺ ὑποδέχθηκαν αὐτοὺς τοὺς δύο, περίπου ὡς θριαμβευτές, χειροκροτῶντας τους ὄρθιοι οἱ ὑπουργοί, ἀγκαλιάζοντάς τους καὶ φιλῶντας τους... Τὴν τρίτη φορά, τὴν 26η Ὀκτωβρίου, οἱ ἴδιοι πρωταγωνιστὲς μᾶς ξαναέσωσαν, "κουρεύοντας" τὸ δημόσιο χρέος "μας" κατὰ 50%. Οἱ πανηγυρισμοὶ αὐτὴν τὴν φορὰ ἦταν πιὸ συγκρατημένοι (ἀκόμη καὶ οἱ ὑπουργοὶ δὲν "τσίμπησαν", κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον) καὶ κόπασαν ἀπότομα κατὰ τὴν παρέλαση τῆς 28ης Ὀκτωβρίου, ὅταν οἱ ἐξαγριωμένοι πολῖτες ἑώρτασαν τὴν ἱστορικὴ ἐπέτειο μὲ τὸν πιὸ αὐθεντικὸ τρόπο: ἐκδιώκοντας καὶ λοιδωρῶντας τοὺς "ἐπισήμους" ἀπ' τὴν παρέλαση. 

Πῶς λοιπὸν νὰ πιστέψῃ κανείς, ἀκόμη κι αὐτὸς ποὺ "ἐνημερώνεται" μόνο ἀπ' τὰ κατευθυνόμενα τηλεοπτικὰ κανάλια τῆς διαπλοκῆς, ὅτι ἕνα "κούρεμα" τῆς τάξεως τοῦ 54%, θὰ ἀποβῇ σωτήριο γιὰ τὸν λαό μας ποὺ βιώνει μὲ τὸν πλέον τραγικὸ τρόπο τὶς συνέπειες αὐτῆς τῆς ἀπάνθρωπης νεο-φιλελεύθερης πολιτικῆς; Ἐὰν λάβουμε δὲ ὑπ' ὄψει, ὅτι τὸ ΔΝΤ καὶ τὰ μεγάλα hedge funds τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν θὰ χάσουν οὔτε εὐρώ, ἐνῷ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ τὰ φυσικὰ πρόσωπα ποὺ ἀγόρασαν ὁμόλογα τοῦ ἑλληνικοῦ δημοσίου θὰ πληρώσουν τὴν "χασούρα", καταλαβαίνουμε ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι καὶ οἱ συνταξιοῦχοι θὰ κληθοῦν ἐκ νέου νὰ καταβάλλουν τὸν ὀβολό τους. Πῶς; Μὲ τὸν συνήθη τρόπο: γινόμενοι μάρτυρες νέων περικοπῶν στοὺς μισθούς, στὶς συντάξεις, ἀλλὰ καὶ στὶς καταθέσεις ὅσων "ἀφελῶν" πίστεψαν τοὺς ἀπατεῶνες ἀνεπάγγελτους ἐπαγγελματίες τῆς πολιτικῆς καὶ ἀγόρασαν τὰ ἑλληνικὰ ὁμόλογα γιὰ νὰ στηρίξουν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, τὴν προσπάθεια τοῦ κράτους γιὰ φθηνό, ἐσωτερικὸ δανεισμό.

Τὸ ἐρώτημα λοιπὸν ποὺ θἄπρεπε νὰ ὑποβληθῇ στὸ αἰφνιδιασμένο καὶ πανταχόθεν βαλλόμενο κοινό, δὲν εἶναι τὸ "ἐὰν μᾶς ἔσωσαν" πού, ὅπως ἀπεδείχθη, εἶναι ψευδεπίγραφο, ἀλλὰ τὸ "ποιὸς θὰ μᾶς σώσῃ ἀπ' τοὺς ἐπίδοξους σωτῆρες μας".

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΣΤΙΣ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ



Τὴν προσεχῆ Κυριακὴ 19 Φεβρουαρίου, στὶς 10.00πμ, θὰ συναντηθοῦμε στὸ Καφὲ "Δίαυλος" (Ἀδριανοῦ 1, Θησεῖο) καὶ θὰ συζητήσουμε, ἀπ' τὸ βιβλίο τοῦ Κ.Ι. Δεσποτοπούλου Πολιτικὴ φιλοσοφία τοῦ Πλάτωνος (σσ. 53) τὸ δεύτερο κεφάλαιο τοῦ πρώτου μέρους: 

Ὁ σκοπὸς τῆς ὀρθῆς πολιτείας

Ἂς δοῦμε τὶς ἑνότητες τῆς συζητήσεως: 1. ἡ ὀρθὴ πολιτεία καὶ ὁ σκοπός της 2. ἡ ἀρετὴ κάθε ἀνθρώπου καὶ ἡ ὀρθὴ πολιτεία 3.φύσις καὶ παιδεία, στοιχεῖα προσδιοριστικὰ τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας καὶ τὸ ἀντίστοιχο ἔργο τῆς πολιτείας 4. ἡ ἔξαρση τοῦ στοιχείου φύσις καὶ ἡ σύμπτωση ἀριστοκρατισμοῦ καὶ δημοκρατισμοῦ 5. ἡ ἀνθρωποπλαστικὴ λειτουργία τῆς παιδείας καὶ ἡ συμβολή της γιὰ τὴν ὑπόσταση τῆς πολιτείας.


Καὶ ὁ πιὸ σημαντικὸς προβληματισμός, ὅπως ἐτέθη ἀπὸ τὴν Ἄννα: ἡ φύσις, ἡ τροφὴ καὶ ἡ παιδεία συναποτελοῦν τὰ τρία συστατικὰ τοῦ πολίτη. Ἡ φύση ἐνυπάρχει στὸν ἄνθρωπο καὶ ἐπηρεάζεται, θετικὰ ἢ ἀρνητικά, ἀπ' τὴν ἀνατροφή, τὴν κατὰ Πλάτωνα τροφὴ καὶ τὴν χορηγουμένη ἀπ' τὴν πόλη παιδεία. Μόνον ὁ ἐναρμονισμός τους μπορεῖ νὰ διαμορφώσῃ τὸν τέλειο πολίτη. Χαρακτηριστικά (καὶ πολὺ ἀποκρουστικά) παραδείγματα πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς ἐποχῆς μας, ὅπως αὐτὸ τοῦ Γιώργου Παπανδρέου μὲ τὴν ἀπαράδεκτη φύση, τὴν ἐξ ἴσου ἀπαράδεκτη ἀνατροφή (στὸ "χοιροστάσιο" τοῦ Καστρίου) καὶ τήν, ἄσε νὰ μὴν τὸ πῶ...- παιδεία δεικνύουν τὸ ἀληθὲς τοῦ πλατωνικοῦ λόγου.


Στὴν ἑπομένη συνάντηση θὰ συζητήσουμε τὸ τρίτο κεφάλαιο: ἡ δομὴ τῆς ὀρθῆς πολιτείας (σσ. 63).

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

ΘΑΛΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΣΤΟΝ "ΕΥΡΙΠΙΔΗ"

Τὴν προσεχῆ Παρασκευή, στὶς 6.00μ.μ., θὰ συναντηθοῦμε στὴν Κρεπερὶ "Porto-Pou" (Κλεισθένους 197 καὶ Ἀθηνᾶς/Γέρακας) καὶ θὰ συζητήσουμε τὸ βιβλίο τοῦ Γκότλομπ Φρέγκε (1848-1925):

Τὰ θεμέλια τῆς Ἀριθμητικῆς (ἐκδ. Νεφέλη, 2009).

Στὸ βιβλίο αὐτό (1884) ὁ Γκ. Φρ. διατυπώνει τὴν θέση ὅτι ἡ Ἀριθμητικὴ ἀποτελεῖ μέρος τῆς Λογικῆς, ἐξ οὗ καὶ ὁ ὅρος λογικισμὸς ποὺ χαρακτηρίζει τὴν μαθηματική του ἄποψη. Κατὰ τὸν μεταφραστή, τὸν καθ. Γ. Ρουσόπουλο, ὁ Φρ. "ἀσκεῖ πρῶτα ἔντονη κριτικὴ σὲ διάφορες παληὲς ἢ τρέχουσες ἀλλὰ κυρίαρχες ἀντιλήψεις σχετικὰ μὲ τὴν φύση τῆς Ἀριθμητικῆς καὶ τὴν φύση τῶν φυσικῶν ἀριθμῶν, ὅπως αὐτὲς τοῦ Κάντ (οἱ προτάσεις τῶν Μαθηματικῶν εἶναι a priori συνθετικές), τοῦ Μίλ (οἱ προτάσεις τῆς Ἀριθμητικῆς εἶναι ἐμπειρικές) κ.ἄ., ἀναπτύσσει τὶς θέσεις του σχετικὰ μὲ τὴν φύση τῶν ἀριθμῶν, τῆς Ἀριθμητικῆς καὶ τῆς ἀριθμητικῆς γνώσης: α. τὰ ἀντικείμενα τῆς Ἀριθμητικῆς, οἱ φυσικοὶ ἀριθμοὶ εἶναι ἀφῃρημένες ὀντότητες -ἀποτελοῦν ἰδιάζοντα λογικὰ ἀντικείμενα· β. ὅλες οἱ σημαντικὲς ἔννοιες τῆς Ἀριθμητικῆς μποροῦν νὰ ὁρισθοῦν, σὲ τελευταία ἀνάλυση, στὴν βάση λογικῶν ἐννοιῶν καὶ γ. οἱ βασικὲς προτάσεις, τὰ ἀξιώματα καὶ τὰ θεωρήματα τῆς Ἀριθμητικῆς μποροῦν νὰ συναχθοῦν λογικὰ στὴν βάση λογικῶν ἀρχῶν, χρησιμοποιῶντας ὁρισμοὺς καὶ κανόνες τῆς Λογικῆς". 

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΓΓΙΖΕΙ

Ἡ ἐχθεσινὴ νύχτα τῶν μεγάλων διαγραφῶν στὰ κόμματα ποὺ συνιστοῦν τὸν κυβερνητικὸ συνασπισμό, ἔδειξε γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ αὐτὸ ποὺ ἐπὶ δυόμισυ περίπου χρόνια προσπαθοῦμε νὰ ἀποδείξουμε μὲ τὰ πιὸ λογικὰ ἐπιχειρήματα, ὅτι: πρῶτον, πολιτικὴ κρίση σημαίνει ἄρνηση τῶν κυβερνωμένων νὰ ὑπακούσουν στίς, ἔξωθεν ἐπιβληθεῖσες, ἐντολὲς τῶν δωσιλόγων-κυβερνώντων καὶ δεύτερον, ἡ ἄρχουσα πολιτικὴ ἐλίτ, ἄλλως οἱ ἀνεπάγγελτοι-ἐπαγγελματίες τῆς πολιτικῆς, δὲν ἀποτελοῦν παρὰ μία ἀντανάκλαση τῆς παρασιτικῆς Ὀλιγαρχίας τοῦ πλούτου, ἐξ οὗ καὶ ὁ ὑποτιμητικὸς γιὰ τοὺς πολιτικούς "μας" χαρακτηρισμὸς "ὑπηρετικὸ πολιτικὸ προσωπικὸ" ποὺ χρησιμοποιοῦμε γενικῶς...

Λαμβάνοντας ὑπ' ὄψει τὰ ἀνωτέρω μποροῦμε νὰ κατανοήσουμε τὴν σπουδή τους νὰ ὑπερψηφίσουν τὸ νέο ἀντιλαϊκὸ μνημόνιο, νὰ ἐπισωρεύσουν δηλαδὴ νέα βάρη στὶς πλάτες τῶν ἐργαζομένων. Τὰ ἐκβιαστικὰ διλλήματα ποὺ τίθενται συνεχῶς δὲν πείθουν κανέναν, οὔτε τοὺς ἰδίους. Οἱ διαφωνοῦντες βουλευτές, τῆς Λ. Κατσέλη ἐξαιρουμένης, δὲν ἔθεσαν κάτι νέο καὶ ριζοσπαστικό· δὲν πρότειναν μέτρα γιὰ τὴν ἀνακούφιση τῶν ἀνέργων καὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ δημοσίου ἢ τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέα, οὔτε κατήγγειλαν τὸν ἀνοηταίνοντα Τζέφρυ γιὰ τὴν προδοτικὴ πρόσκληση τοῦ ΔΝΤ στὴν χώρα μας. Ἁπλῶς ἀναγκάσθηκαν, βοηθούσης καὶ τῆς διαρκῶς κλιμακουμένης λαϊκῆς κατακραυγῆς, νὰ τοῦ μεταβιβάσουν τὸ "ὡς ἐδῶ" ἢ στὴν πιὸ ὠφελιμιστική του ἐκδοχή, νὰ μποροῦν νὰ κυκλοφοροῦν μεταξύ μας, δίχως νὰ λοιδωροῦνται ἢ νὰ ἀποδοκιμάζωνται, ὅπως συμβαίνει τελευταίως. Ἄλλως τε, στὴν πλειονότητά τους, οἱ διαφωνοῦντες "πράσινοι" ἀνῆκαν ἔως πρό τινος στὸν σκληρὸ παπανδρεϊκὸ πυρῆνα.

Ἡ πολιτικὴ σχιζοφρένεια σ' ὅλο της τὸ μεγαλεῖο! Τὸ κοινωνικὸ ΠΑΣΟΚ, δηλαδὴ οἱ πολιτικοὶ ὑποστηρικτὲς τοῦ Γιωργάκη στήριξαν, μὲ φανατισμὸ καὶ γιὰ νὰ μᾶς ... σώσουν, μέτρα ποὺ ἐμπνεύσθηκαν καὶ ἐφάρμοσαν σαράντα χρόνια πρὶν τὰ λεγόμενα Shicago boys, ὅ,τι πιὸ ἀπάνθρωπο, ἀντιδραστικὸ καὶ ἀντικοινωνικὸ ἔχει ἐφεύρει ὁ ἀνθρώπινος νοῦς. Ποιὸς νὰ τὸ ἔλεγε, πρὶν ἀπ' τὶς ἐκλογὲς τοῦ 2009, ὅτι τὸ ΠΑΣΟΚ θὰ ἐφάρμοζε τὶς συνταγὲς τοῦ ψυχασθενοῦς Μ. Φρῆντμαν, αὐτὲς ποὺ ἐδημιούργησαν τὶς τεράστιες ἀνισότητες στὴν Λ. Ἀμερική, στὴ Ἀσία καὶ στὴν Ἀφρική; Καὶ ὅμως ὅλα ἔγιναν βάσει προγράμματος: ἡ συμφωνία μὲ τὸ ΔΝΤ εἶχε "κλείσει" πρὶν ἀπ' τὶς ἐκλογές (ὅρ. τὴν κυνικὴ ὁμολογία τοῦ τ. Γενικοῦ Διευθυντῆ του, τοῦ γνωστοῦ καὶ μὴ ἐξαιρετέου Ντ. Στρώς-Κάνν), ἡ οἰκονομικὴ καὶ ψυχολογικὴ τρομοκρατία τῶν ΜΜ"Ε", μὲ τὸ λεγόμενο κανάλι τῶν (ξιπασμένων καὶ καταχρεωμένων) ἐκδοτῶν, τὸ περιβόητο Mega, νὰ προΐσταται στὴν ἐκστρατεία αὐτή, ἡ κατασυκοφάντηση τοῦ λαοῦ ("κυβερνῶ μία χώρα διεφθαρμένων" κ.ἄ. ἀπαράδεκτα ἀπ' τὸν ἀδιάφθορο ἀρχιπαίκτη τῶν CDS) καί, τέλος, τὸ προγραμματισμένο ξεπούλημα τῆς χώρας καὶ ἡ ἐκχώρηση τῆς ἐθνικῆς της κυριαρχίας, ἀποτελοῦν τὶς βάσεις αὐτῆς τῆς χρεωκοπημένης πολιτικῆς.

Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς τὸ μόνο ποὺ μπορεῖ νὰ ἀντιτάξῃ στὴν νεοφιλελεύθερη ὕβρι εἶναι  ἀντίσταση ἔως ἐσχάτων. Ἡ τεράστια λαϊκὴ κινητοποίηση τῆς 12ης Φεβρουαρίου ἀπέδειξε ὅτι ἡ ἧττα τους εἶναι βεβαία καὶ ὁ πολιτικός τους θάνατος πλησιάζει. Τὰ χημικὰ τοῦ Παπουτσῆ καὶ οἱ παρακρατικοὶ ποὺ ἔκαψαν τὸ κέντρο τῶν Ἀθηνῶν καὶ κατέστρεψαν τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα προκαλῶντας περισσότερη ἀνεργία καὶ ἐπισφάλειες, δὲν θὰ ὑποστείλουν τὴν ἐθνική-λαϊκὴ ἀντίσταση. Ὁ φοβισμένος μικροαστὸς δὲν θὰ "τσιμπήσῃ"· ἄλλως τε δὲν ἔχει κάτι ἄλλο νὰ χάσῃ. Ἡ νέμεσις πλησιάζει ὁσονούπω καὶ φαίνεται νὰ εἶναι ἄτεγκτη.


Υ.Γ. Δὲν μᾶς εἶπε ὁ Ὑπ. Ἀνάπτυξης (πῶς εἴπατε;) καὶ παρασημοφορηθεὶς ἀπ' τὸ FBI, ἐὰν διάβασε τὸ νέο Μνημόνιο καὶ τὴν νέα Σύμβαση Δανειακῆς Διευκόλυνσης (...) Θὰ εἶχε πολὺ ἐνδιαφέρον ἡ ἄποψή του καὶ γιὰ τὶς δύο ὑποθέσεις...