Ο ΧΡΥΣΟΦΟΡΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ

Στὴν ἐφ. "Ρήξη" τοῦ Ἰουνίου, παρουσιάζεται ἀπ' τὸν ἀνώνυμο σχολιογράφο τῆς στήλης "Στὸ παρὰ πέντε" ὁ νέος ἐκκλησιαστικὸς ἡγέτης, ὁ Μητροπολίτης Λαυρεωτικῆς Νικόλαος (Χατζηνικολάου), ὁ ὁποῖος, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, αὐτοαναγορεύεται σὲ ... ἐπαναστάτη, ἀπορρίπτοντας τὸν ταπεινὸ ρόλο τοῦ ἁπλῶς ἀγανακτισμένου. Ἂς δοῦμε τίς, κατὰ τὸν σχολιογράφο τῆς ἐφημερίδας, "καταπληκτικές του δηλώσεις" καὶ ἀμέσως μετὰ θὰ ἐπιχειρήσουμε νὰ τὶς σχολιάσουμε:

"θεωρῶ ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ κατ' ἐξοχὴν στιγμὴ ποὺ ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ βρίσκεται δίπλα στὸν λαό· Ἐκκλησία ποὺ σιωπᾷ καὶ ... ἀπουσιάζει ἀπ' τὴν ἀγωνία τοῦ κόσμου αὐτοαναιρεῖται καὶ δὲν πρέπει νὰ εἶναι κοντὰ στὸν κόσμο γιὰ νὰ ἐπιδεικνύῃ τὴν παρουσία της, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀποδεικνύῃ τὴν σχέση της μὲ τὸν λαό, νὰ ὁμολογῇ τὴν διαφωνία της μὲ τὸ σύστημα ποὺ μᾶς προδίδει καὶ νὰ φανερώνῃ τὴν ἑτοιμότητά της. νὰ πάρῃ πρωτοβουλίες καὶ νὰ ἀναλάβῃ εὐθύνες. εἶναι ἡ μόνη ποὺ μπορεῖ νὰ μεταμορφώσῃ τὴν ἀγανάκτηση σὲ ὑγιῆ ἐπανάσταση. ἡ Ἐκκλησία συμπαθεῖ τοὺς πονεμένους, κατανοεῖ τοὺς ἀγανακτισμένους, ἀλλὰ προχωρεῖ μὲ τοὺς ἐπαναστατημένους. αὐτὸ ποὺ χρειάζεται ὁ τόπος δὲν εἶναι μόνο ἡ ἀγανάκτηση ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπανάσταση. ἡ ἀγανάκτηση βγάζει διαμαρτυρία, ἡ ἐπανάσταση δίνει ἐλπίδα ἀνατροπῆς, ἀνοίγει δρόμους στὰ ἀδιέξοδα".

Κατ' ἀρχὰς νὰ συγχαροῦμε τὸν ... Σεβασμιώτατο ποὺ ἔστω καὶ μὲ μία ... μικρή -περίπου δισχιλιετῆ- καθυστέρηση, ἀνακάλυψε τὴν ἐπανάσταση ὡς τὴν μοναδικὴ διέξοδο· θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ ὅμως ἡ ... ἁγιότης του νὰ μὴν τσιμπήσουμε, κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενο καὶ αὐτὸ γιὰ πολλοὺς λόγους, σημαντικότεροι τῶν ὁποίων εἶναι οἱ παρακάτω:

πρῶτον, διότι γνωρίζουμε τὸν πραγματικὸ ρόλο τῆς Ἐκκλησίας ἀπ' τὴν Ἱστορία, τὴν δική μας ἀλλὰ καὶ τὴν διεθνῆ. Πάντοτε σχεδὸν ἦταν στὸ πλευρὸ τῶν ἐκμεταλλευτῶν, ποτὲ τῶν ἐκμεταλλευομένων, βοηθῶντας μὲ τὸν χειριστικό της ρόλο, στὴν ἐξαπάτηση τῶν τελευταίων, τάζοντάς τους, γιὰ νὰ μὴν ἐξεγείρωνται ἐναντίον τῶν κρατούντων, μία ἄλλη ζωὴ στὸν Οὐρανό, τὴν γνωστή μας "ἐπουράνιο βασιλεία". Γιὰ τὸν ρόλο της αὐτό, ἡ Ἐκκλησία ἀνταμείφθηκε ἀπ' τοὺς κρατοῦντες Βυζαντινούς, Ὀθωμανούς, Ἰσπανούς, Γερμανούς, Ρώσους κ.ἄ. μὲ ἀμύθητες δωρεὲς καὶ εὐνοϊκὴ νομοθεσία, γιὰ νὰ δημιουργήσῃ ἔτσι τὴν τεράστια περιουσία της, τὴν ὁποίαν κρατᾷ ἐξ ὁλοκλήρου γιὰ τὸν ἑαυτό της. Ἡ διαφορὰ μὲ τὴν σημερινὴ πραγματικότητα ἔγκειται στὸ ὅτι ἡ νεοταξικὴ κατάσταση δὲν τὴν χρειάζεται, διότι τὸν χειριστικό της ρόλο, δηλαδὴ τὴν ἀποχαύνωση τῶν μαζῶν, κατέχει ἡ μιντιακὴ ἐξουσία· ἑπομένως ἡ Ἐκκλησία εἶναι πρακτικῶς ἄχρηστη κι ὡς ἐκ τούτου, θὰ πρέπῃ νὰ ἀναζητήσῃ κάποιον ἄλλον ρόλο στὸ "παιχνίδι" τῆς ἐξουσίας, πιὸ ριζοσπαστικό, γιὰ νὰ μπορῇ νὰ διαπραγματευθῇ μὲ τὴν νεο-ταξικὴ βαρβαρότητα, ἀπὸ σχετικὴ θέση ἰσχύος.
δεύτερον: διότι εἶχαν στοχοποιηθῆ, τόσῳ ἡ Ἐκκλησία ὡς ὀργανισμὸς ὅσῳ καὶ οἱ ταγοί της ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ μοναδικοῦ θεοῦ ἐπὶ γῆς, σὲ ὅλες τὶς μεγάλες κοινωνικὲς ἐπαναστάσεις· ὑπενθυμίζουμε τὶς διώξεις ποὺ ὑπέστησαν ἐκκλησιαστικοὶ ἄρχοντες μετὰ τὴν ἐπικράτηση τῶν δύο μεγαλυτέρων εὐρωπαϊκῶν ἐπαναστάσεων, ὅπου οἱ ἐπιφανέστεροι ἐξ αὐτῶν ὡδηγήθηκαν -καὶ δικαίως- στὴν λαιμητόμο τῆς γαλλικῆς καὶ στὸ ἐκτελεστικὸ ἀπόσπασμα τῆς ρωσικῆς, μαζὺ μὲ τούς, ἔως πρό τινος, πολιτικούς τους συνενόχους.

Τότε γιατί ὁ Μητρ. Λαυρεωτικῆς προβαίνει σ' αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὶς πρωτοφανεῖς, ἂν καὶ στερημένες οὐσίας γιὰ ἱερωμένο, δηλώσεις; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀξιολογηθοῦν τὰ ἀνωτέρω, ἀνατρέχοντας στὸ παρελθόν· ὅλοι θὰ θυμᾶστε, ὅτι ἀπ' τὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ '90, ὁ ἀλήστου μνήμης -μακαριστὸς σήμερα- Χριστόδουλος (τότε Μητρ. Δημητριάδος) ἐπλειοδοτοῦσε ἀπ' τὶς σελίδες τοῦ "Ἐλευθέρου Τύπου" καὶ τοῦ "Βήματος" σὲ δῆθεν φιλολαϊκὲς δηλώσεις γιὰ τὸν κοινωνικὸ ρόλο τῆς Ἐκκλησίας, ἐναντίον τῆς διαφθορᾶς στὴν κοινωνία καὶ στὴν Ἐκκλησία, γιὰ τὸν πληττόμενο ἀπ' τὰ διεθνῆ κέντρα ἑλληνισμὸ κ.ἄ. ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός. Ἐπίσης, θὰ θυμᾶστε τὴν ἀντιμετώπισή του ἀπ' τὶς δημοσιογραφικὲς ὀδαλίσκες, ὅταν ἐξελέγη: "τώρα ἡ Ἐκκλησία ἔχει φωνή", "ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κεραυνὸς" κ.ἄ. ἀνάξια ἀναφορᾶς. Ἑπομένως, ὁ σχετικὰ νέος, ἰδιαιτέρως μορφωμένος καὶ φιλόδοξος Μητρ. Λαυρεωτικῆς προετοιμαζόμενος γιὰ τὸ μεγάλο βῆμα πρὸς τὴν ἀρχιεπισκοπεία, δὲν θὰ χάσῃ καὶ τίποτε ἐὰν πλειοδοτήσῃ σὲ δηλώσεις ὑποστήριξης τοῦ πληττομένου, ἀπ' τὴν νεο-συντηρητικὴ λαίλαπα, λαοῦ μας. Ἀντιθέτως, θὰ κερδίσῃ συμμάχους καὶ μάλιστα ἀπ' τὸν "δύσκολο" γιὰ τὴν Ἐκκλησία χῶρο τῆς Ἀριστερᾶς. Δὲν εἶναι λίγο, ἐὰν σκεφθοῦμε, ὅτι ἀπ' τὸν χῶρο τῆς Δεξιᾶς καὶ τῶν ΜΜΕ, λόγῳ καὶ τῆς στενῆς συγγενείας του μὲ κορυφαῖο παρουσιαστὴ εἰδήσεων καὶ ἐκδότη, ἡ στήριξη εἶναι περίπου δεδομένη.

Ζοῦμε σὲ μία χώρα, ὅπου ἔχει ἐκλείψει τὸ πλατωνικὸ "λόγον διδόναι" καὶ ἰσχύει, δυστυχῶς, τὸ εὐφυῶς ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Τσαρούχη "στὴν Ἑλλάδα εἶσαι ὅ,τι δηλώσεις"· ἀφοῦ ὁ δωσίλογος Πρωθυπουργὸς δηλώνει "ἀντιεξουσιαστὴς στὴν ἐξουσία", ὁ Ὑπουργός (συγγνώμη κηπουρός) ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Δημήτρης Δρούτσας, Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Βιέννης -ἐν τέλει, ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ἔχει οὔτε κἂν διδακτορικό- καὶ ἡ Ἄντζελα Δημητρίου "καλλιτέχνις", ποιὸς θὰ ἀπαγορεύσῃ στὸν χρυσοφόρο Μητροπολίτη νὰ δηλώνῃ "ἐπαναστάτης";

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΪΟΥ