ΠΛΑΤΩΝ-ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ

Ἄλλο ἕνα ὑπέροχο βιβλίο ὑπέπεσε στὴν ἀντίληψή μας καὶ εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ παρουσιάσουμε στὸ ἱστολόγιό μας· ἐπὶ πλέον ἅπτεται τῶν φιλοσοφικῶν μας ἐνδιαφερόντων καὶ μάλιστα τῆς ἀντιπαραθέσεως ποὺ συνετάραξε τὴν φιλοσοφικὴ διανόηση ἔως καὶ τὰ χρόνια τοῦ Πορφυρίου, τοῦ Νεοπλατωνικοῦ φιλοσόφου ποὺ μὲ τὴν Εἰσαγωγή του κατάφερε μία πρώτη προσέγγιση μεταξὺ τῶν διαδόχων τῶν δύο μεγάλων φιλοσόφων ἢ ἐὰν προτιμᾶτε τοῦ μεγάλου Ἀθηναίου διδασκάλου καὶ τοῦ μεγάλου Σταγιρίτη μαθητῆ του στὴν Ἀκαδήμεια.

Συγγραφεὺς τοῦ ἐν λόγῳ βιβλίου (ἐκδ. Ζῆτρος) ὁ Καθηγητὴς Χρῆστος Ἀθ. Τερέζης, γνωστός μας ἀπὸ τίς, ἐπὶ εἰκοσιοκτὼ ἔτη, μελέτες του στὸν ὕστερο ἢ Ἀθηναϊκὸ ὅπως ἐπίσης λέγεται, Νεοπλατωνισμό, ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὰ βιβλία του: Δαμάσκιος, τὸ φιλοσοφικό του σύστημα (ἐκδ. Γρηγόρης, 1993) καὶ Πρόκλος, Διαλεκτικὴ καὶ Θεωρία (ἐκδ. Ζῆτρος, 2005), στὸ ὁποῖο παρουσιάζει καὶ ἀνατέμνει τὰ σχόλια, ἑνὸς ἐκ τῶν τελευταίων ὑπερασπιστῶν τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνισμοῦ, τοῦ πλατωνικοῦ διαδόχου Πρόκλου, στὸν πλατωνικὸ διάλογο Ἀλκιβιάδης Ι.

Ὅπως σημειώνεται στὸ ἐξώφυλλο τοῦ ἐν λόγῳ βιβλίου: ἡ συγκρότηση τῆς δυτικῆς μεταφυσικῆς θεμελιώνεται, μὲ ἐντασιακὸ τρόπο, στοὺς δύο κορυφαίους πυλῶνες τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς σκέψης, στὸν Πλάτωνα καὶ στὸν Ἀριστοτέλη. Τὸν διδάσκαλο καὶ τὸν μαθητή, τὸν μυθικὸ διαλεκτικὸ καὶ τὸν ὀρθολογικὸ ἄξονα τῆς ἀφήγησης. Ὁ καθεὶς μὲ τὴν οἰκεία του συγκρότηση καὶ μὲ τὴν αὐτόνομη διαδρομή του. Ὁ διδάσκαλος διὰ τῆς Ἀκαδημείας καὶ ὁ μαθητὴς διὰ τοῦ Λυκείου διαμορφώνουν τὶς τάσεις ἐκεῖνες ποὺ σὲ κάποιο σημεῖο ἐμφανίζονται νὰ εὑρίσκωνται σὲ ἀσυμφιλίωτη ἀντιπαράθεση. Ἡ ἱστορία ὅμως τῆς φιλοσοφίας ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκον της. Μέσα ἀπὸ προσεκτικὲς ἀνιχνεύσεις ἀνακαλύπτει τοὺς κοινοὺς τόπους τους, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλοι ἀπὸ τὴν ἀγωνία τους γιὰ τὸ ἀληθεύειν. Μὲ τὴν ὕστερη φάση τῆς Νεοπλατωνικῆς Σχολῆς (Πλούταρχος, Συριανός, Πρόκλος, Δαμάσκιος 4ος-6ος αἰ.) καταγράφεται τὸ ὅραμα γιὰ τὴν κορυφαία συμφιλίωσή τους καὶ μάλιστα ὄχι στὸ πλαίσιο ἑνὸς ἱστορικοῦ συμβιβασμοῦ. Ὁ ἑλληνισμὸς δὲν μπορεῖ νὰ παραμείνῃ διχασμένος. Ἀναζητεῖ τὶς διαλεκτικές του συνθέσεις καὶ τὶς ἀνακαλύπτει. Ἀπὸ τὸ σημεῖο αὐτὸ καὶ ἐκεῖθεν ἀναλαμβάνει τὸ ἐργῶδες ἐγχείρημα νὰ τὶς ἐξειδικεύῃ, δείγματα τοῦ ὁποίου ἐπιχειρεῖ νὰ παρουσιάσῃ τὸ ἀνὰ χεῖρας πόνημα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΪΟΥ