Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ"

Μετὰ τὴν κρίση στὴν φιλο-κυβερνητικὴ ἐφημερίδα Ἔθνος (ὅρ. σχετικὸ ἄρθρο "Τὸ Ἔθνος σὲ περιπέτειες", 12 Ἰουνίου), ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἐκτύπησε καὶ τὴν πόρτα τῆς Ἐλευθεροτυπίας, μιᾶς ἱστορικῆς ἐφημερίδας ποὺ τοὐλάχιστον τηρεῖ τὰ προσχήματα τῆς ἀντικειμενικῆς ἐνημερώσεως τοῦ κοινοῦ της. Κι ἂν ἡ τελικὴ κατάληξη τοῦ Ἔθνους δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει καὶ τόσο (ἐνδιαφερόμαστε μόνο γιὰ τοὺς "ἄλλους" ἐργαζόμενους, ὄχι γιὰ τοὺς κατευθυνόμενους πασοκο-δημοσιογράφους), τὸ πρόβλημα τῆς Ἐλευθεροτυπίας ἔχει πολλὲς καὶ ἐνδιαφέρουσες πτυχές, τὶς ὁποῖες καὶ θὰ μελετήσουμε, διότι κινδυνεύει μία ἱστορικὴ ἐφημερίδα μὲ ἐνδιαφέρουσες καὶ ποιοτικὲς στῆλες, ἀλλὰ καὶ ἐνημέρωση. Ἐπίσης, παρουσιάζει ἐνδιαφέρον ἡ συζήτηση (δὲν εἶναι τῆς παρούσης) καὶ τὸ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ κρίση αὐτὴ θὰ ἐπεκταθῇ καὶ στὸ βιβλίο.

Τὸ οὐσιαστικὸ πρόβλημα τῶν ἐφημερίδων σήμερα δὲν εἶναι τὸ ὅτι οἱ Τράπεζες δὲν δίνουν ἄλλα δάνεια ἢ ὅτι ἔχουν περιορισθῆ τὰ διαφημιστικὰ ἔσοδα ἢ ὁ,τιδήποτε συνδέεται μὲ τὸ οἰκονομικὸ μέρος τοῦ προβλήματος ποὺ βεβαίως ὑπάρχει κι αὐτό, ἀλλὰ εἶναι τὸ ἔλασσον. Τὸ μεῖζον γιὰ τὴν κρίση τῶν ἐφημερίδων εἶναι ἡ κρίση τοῦ περιεχομένου τους καὶ ἡ ἀναξιοπιστία τῆς εἴδησης ποὺ παρέχουν, διότι κι αὐτὴ ἔχει μετατραπῆ σὲ προϊόν-ἐμπόρευμα, ἀφοῦ ἔτσι συνέφερε τὸ νεο-φιλελεύθερο πολιτικὸ σύστημα, τὴν λεγομένη ἐλίτ (ἀλητο)κρατία, ἡ ὁποία καταρρέει ἐπίσης ἐν πλήρει ἀναξιοπιστίᾳ. Στὴν πιὸ ἀκραία του ἐκδοχὴ τὸ ἐν λόγῳ μοντέλο ἐκφράστηκε στὴν ἐφημερίδα τοῦ Μέρντοχ ποὺ "ἔκλεισε" πρὸ μηνός, ἡ ὁποία συμμετεῖχε στὸ γενικότερο "παιχνίδι" τῆς Κλεπτοκρατίας ἀνὰ χώρα· ἔτσι, λ.χ. μάθαμε ὅτι ὅποιοι πολιτικοὶ στὴν Μ. Βρρεταννία διαφωνοῦσαν μὲ τὶς ἰμπεριαλιστικὲς ἐπεμβάσεις στὸ Ἰρὰκ καὶ στὸ Ἀφγανιστὰν μάθαιναν ἀπ' τὶς ἐφημερίδες τοῦ Μέρντοχ γιὰ τὶς ἐξωσυζυγικές τους σχέσεις ἢ διάβαζαν -σ' αὐτὲς τὶς ἔντυπες πατσαβοῦρες- τὶς ὑποκλεμμένες τηλεφωνικές τους συνομιλίες.

Ἐὰν θέλουμε νὰ δοῦμε τὸ οἰκονομικὸ μέρος, τότε πρέπει νὰ μιλήσουμε γιὰ τοὺς ὑπέρογκους μισθοὺς τῶν διευθυντικῶν στελεχῶν καὶ τὰ γενικότερα τεράστια ἔξοδα ποὺ δημιούργησαν, τὰ ὁποῖα τοὺς "ἀνάγκασαν" σὲ ἀντίστοιχου ὕψους τραπεζικὸ δανεισμό, τὰ διαφημιστικὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα ἀποτέλεσαν τὸ κατάλληλο "δόλωμα" γιὰ τὸ κοινὸ κ.ο.κ. Καὶ τώρα τί γίνεται ποὺ οἱ Τράπεζες "ἔκλεισαν τὴν στρόφιγγα" μὲ τὰ δάνεια; Ἁπλῶς "κατεβάζουμε τὰ ρολλά", διότι ἀφ' ἑνὸς χάσαμε τὸ ποιοτικὸ κοινὸ ποὺ μᾶς διάβαζε, ἀφ' ἑτέρου δὲν ἔχουμε τοὺς δημοσιογράφους ἐκείνους ποὺ θὰ τὸ προσέγγιζαν ἐκ νέου. Τοὺς στείλαμε στὸ σπίτι τους ἀηδιασμένους, ἀφοῦ ἀδυνατοῦσαν νὰ ἀνταγωνισθοῦν τὸν Μ. Καψῆ, τὸν Γ. Πρετεντέρη καὶ τὴν ... Πετρούλα.

Γιὰ νὰ δοῦμε τώρα τὰ ἀμιγῶς οἰκονομικὰ μεγέθη: στὴν Ἐλευθεροτυπία σήμερα ἀπασχολοῦνται 870 ἐργαζόμενοι, τῶν ὁποίων τοὺς μισθοὺς ἀδυνατεῖ νὰ καταβάλλῃ ἡ ἰδιοκτησία. Αὐτὴν τὴν στιγμὴ τὰ χρέη της ἀνέρχονται στὰ 50ἑκ. €, ἐνῷ ἀναζητεῖ ἐπειγόντως δάνειο 20ἑκ. €, τὸ ὁποῖο δυσκολεύεται νὰ ἐκταμιεύσῃ (Πηγή: ἐφ. Τὸ Παρόν, 7 Αὐγούστου 2011). Ὁπότε; Πάντως, ἐὰν τὸ δάνειο βρεθῇ, θὰ ἔχῃ ἐνδιαφέρον νὰ δοῦμε τὴν νέα "γραμμὴ" τῆς ἐφημερίδας, ἐὰν ὑπάρξῃ βεβαίως-βεβαίως...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΪΟΥ