ΤΡΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΝΑ ... ΚΛΑΙΣ

Συμπληρώνονται σήμερα 37 χρόνια ἀπ' τὴν παρουσίαση τῆς ἱδρυτικῆς διακήρυξης τῆς 3ης τοῦ Σεπτέμβρη, ἀπ' τὸν Ἀνδρέα Παπανδρέου, τὸν ἄνθρωπο ποὺ σημάδεψε, μὲ τὴν ἀρνητικὴ ἐν γένει παρουσία του, τὴν μεταπολιτευτικὴ Ἑλλάδα. Ἔχουμε μιλήσει σὲ προηγούμενο ἄρθρο μας, πιὸ ἀναλυτικὰ καὶ ἐμπεριστατωμένα, γιὰ τὸ λεγόμενο "φαινόμενο ΠΑΣΟΚ" καὶ γιὰ τὶς ἀλλαγές -ἐπὶ τὰ χείρω- ποὺ ἐπέφερε στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία, εἴτε μὲ τὸ χαμόγελο, κατὰ τὴν πρώτη ὀκταετία, εἴτε μὲ τὸ μαστίγιο καὶ τὰ ληγμένα χημικὰ σήμερα.

Ὅσοι μιλοῦν γιὰ νεο-φιλελεύθερη μετάλλαξη τοῦ σοσιαλδημοκρατικοῦ ΠΑΣΟΚ, διαπράττουν μέγα λάθος καὶ ἴσως ὄχι ἠθελημένα (;) δὲν βλέπουν τὴν οὐσία τῆς πολιτικῆς του ποὺ δὲν ἦταν ἄλλη, ἀπ' τὴν ἐνσωμάτωση τοῦ πιὸ ριζοσπαστικοῦ κομματιοῦ ποὺ διέθετε ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία μετὰ τὴν Χούντα· ἐξ οὗ καὶ τὰ πολὺ ριζοσπαστικὰ συνθήματα τῆς πρώτης περιόδου γιὰ τήν (τότε) ΕΟΚ καὶ τὸ ΝΑΤΟ, ἀπ' τὰ ὁποῖα μᾶς διαβεβαίωναν ὅτι θὰ ἀποχωροῦσαν. Τὸ ΠΑΣΟΚ διεδραμάτισε ἕναν συγκεκριμένο ρόλο στὸν ἑλληνικὸ κοινωνικὸ σχηματισμό, μὲ ἰδιαίτερη ἐπιτυχία, κάτι ποὺ πολὺ δύσκολα θὰ κατάφερνε ἡ Ἕνωση Κέντρου τοῦ Γ. Μαύρου. Ἐνισχυτική, γιὰ νὰ μὴν ποῦμε σκανδαλώδης, ἦταν καὶ ἡ "ἀβάντα" στὸν χαρισματικὸ ἀρχηγὸ ἀπὸ τὶς ἐφημερίδες καὶ τὰ ΜΜ"Ε" τῆς πρώτης περιόδου, ἀλλὰ καὶ ἀπ' τὴν ἐπίσημη Ἀριστερά. Ποιὸς δὲν θυμᾶται τὸ πρωτοσέλιδο τῶν "Νέων" στὶς 18 Ὀκτωβρίου 1981: "Ἀπὸ αὔριο Σοσιαλισμός"; Ἀπ' αὐτὴν τὴν χαζοχαρούμενη κατάσταση πρέπει νὰ ἐξαιρέσουμε τρεῖς πόλους: ἕνα εὐάριθμο κομμάτι τῆς Δεξιᾶς ποὺ ἔκανε τὶς πρῶτες σοβαρὲς παρατηρήσεις γιὰ τὴν νέα ἐξουσία, κυρίως γιὰ τὸ ἦθος της καὶ τὰ ὑπερπολυτελῆ γοῦστα της, ἕνα μικρὸ κομμάτι τῆς ἐξωκοινοβουλευτικῆς Ἀριστερᾶς ποὺ οὐδέποτε εἶχε ἐπιφυλάξεις γιὰ τὸν πραγματικὸ ρόλο τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ βεβαίως τὸν ἀείμνηστο Ἀλέκο Παναγούλη, τὸν πιὸ φανατικὸ πολέμιο τοῦ ἄθλιου ἀνδρεο-παπανδρεϊσμοῦ.

Πάντοτε, ὅταν γράφω κάτι γιὰ τὸ "Κίνημα", ὁ νοῦς μου περιστρέφεται στὸν ἥρωα τῆς ἀντίστασης, ὄχι μόνο κατὰ τῆς Χούντας, ἀλλὰ καὶ ἐνεντίον τῆς Ξενοκρατίας καὶ σκέφτομαι πόσο διαφορετικὰ θὰ ἦταν τὰ πράγματα, ἐὰν κάποιοι δὲν ἐφρόντιζαν νὰ τὸν "βγάλουν ἀπὸ τὴν μέση", ἐκεῖνο τὸ "μαῦρο" πρωτομαγιάτικο πρωϊνὸ τοῦ 1976. Ὁ Ἀλέκος ἐγνώριζε κατὰ γράμμα τί ἐσήμαινε Ἀνδρέας Παπανδρέου (τὸν Γιῶργο τὸν ἀγνοοῦσε...) καὶ ἀποτελοῦσε τὸ μοναδικὸ ἐμπόδιο στὴν μεταπολιτευτικὴ "πράσινη" ἐπέλαση καὶ στὴν ψευδεπίγραφη εὐδαιμονία τῆς Ἀλλαγῆς. Δυστυχῶς, χάθηκε νωρὶς καὶ ὁ χαμός του διευκόλυνε τοὺς σχεδιασμοὺς τοῦ ξένου παράγοντα, νὰ ἐγκαθιδρύσῃ στὴν χώρα μας μία Κυβέρνηση ποὺ θὰ ἐνσωμάτωνε τὸν λαϊκὸ ριζοσπαστισμό, ἔως ὅτου τὸν ὡδηγοῦσε, μέσῳ τῆς συναλλαγῆς, σὲ ἀκίνδυνα κανάλια.

Δυστυχῶς, δὲν ἔχουμε τὴν πολυτέλεια, νὰ ἀστειευώμαστε πιά. Τὸ ΠΑΣΟΚ ἔχει ἀποκαλυφθῆ σ' ὅλους, ὅτι εἶναι τὸ ἀγαπημένο κόμμα τῆς Ὀλιγαρχίας τοῦ πλούτου καὶ τίποτε περισσότερο. Εἶναι τὸ κόμμα ποὺ προωθεῖ, μὲ τὴν βοήθεια τῆς διεφθαρμένης ἐργατικῆς ἀριστοκρατίας, ὅλες τὶς ἀντιδραστικὲς κοινωνικὲς ἀναδιαρθρώσεις, αὐτὲς ποὺ οἱ συστημικοὶ δημοσιογράφοι ἀποκαλοῦν "ἀπαραίτητες διαρθρωτικὲς ἀλλαγές", εἶναι τὸ κόμμα ποὺ μὲ τὴν βοήθεια τῆς σιγῆς καὶ τῆς οὐδετερότητας τῶν διανοουμένων, προωθεῖ ἕναν γενικευμένο ἀφελληνισμό, εἶναι τὸ κόμμα ποὺ χωρὶς ἀναστολὲς καὶ μὲ τὴν βοήθεια τῆς ἐγχώριας μεταπραττικῆς Κλεπτοκρατίας, ἔχει παραδώσει τὴν πατρίδα μας στὶς Ἀγορές, δηλαδὴ στὶς ὀρέξεις τῶν Ἰμπεριαλιστῶν, Εὐρωπαίων καὶ Ἀμερικανῶν.

Ἂς μὴν ἐπαναπαυώμαστε στὴν μειονεκτικότητα τοῦ ἀρχηγοῦ του. Τὶς πιὸ ἀντιδραστικὲς ἀλλαγὲς στὴν Ἱστορία τὶς ἐπραγματοποίησαν ἡμι-ἠλίθιοι τυραννῖσκοι. Νὰ σᾶς θυμίσουμε μερικούς; Οἱ ὁλετῆρες τοῦ ἑλληνισμοῦ: Κωνσταντῖνος, Θεοδόσιος καὶ Ἀρκάδιος. Θέλετε κι ἄλλους; Τσῶρτσιλ καὶ Τροῦμαν, αὐτοὶ ποὺ διαμόρφωσαν τὸ status quo τῆς μεταπολεμικῆς Εὐρώπης καὶ τὴν ὑπαγωγή της στὸν ἀμερικάνικο παράγοντα, γιὰ νὰ μὴν ἀναφερθῶ στοὺς σύγχρονους πανίβλακες Ρέηγκαν καὶ Μπούς (πατέρα καὶ υἱό). Βεβαίως δὲν ἦταν μόνοι τους. Εἶχαν πίσω τους ὁλόκληρες στρατιὲς φανατικῶν καὶ ἀποφασισμένων. Ἀπ' τὸν χριστιανικὸ ὄχλο τῶν πρώτων αἰώνων ἔως τὰ στρατιωτικο-βιομηχανικὰ συμπλέγματα, τὶς "Ἀγορὲς" καὶ τὰ ἐξωνημμένα ΜΜ"Ε" τῆς ἐποχῆς μας.

Γιὰ νὰ ἐπιστρέψουμε στὸ ΠΑΣΟΚ: μία "γλῶσσα" φαίνεται ὅτι καταλαβαίνουν οἱ ἐπαγγελματίες τῆς πολιτικῆς, οἱ βολεμένοι σὲ ὑψηλὲς θέσεις τοῦ Δημοσίου ποὺ κατὰ τὰ ἄλλα κατακρίνουν· αὐτὴν τῆς πλατείας. Ἑπομένως, ἂς συνεορτάσουμε τὴν ἐπέτειο τῆς ἵδρυσης τοῦ ΠΑΣΟΚ μὲ μία μεγάλη συγκέντρωση σήμερα τὸ ἀπόγευμα, στὶς 7.00, στὸ Σύνταγμα καὶ ἂς εὐχηθοῦμε ἡ συγκέντρωση τῶν Θεσσαλονικέων τὴν ἄλλη ἑβδομάδα στὴν ΔΕΘ καὶ οἱ ἐκδηλώσεις λατρείας (...) πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ ὀλίγιστου, νὰ σημαδέψουν τὸ τέλος τῆς μεγαλύτερης ἀχρειότητας ποὺ κυβέρνησε τὴν πατρίδα μας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΪΟΥ