Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΗΛΕ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ "ΜΑΣ"

Δύο συμβάντα τὴν τελευταία ἑβδομάδα ἦλθαν νὰ "ταράξουν" τὰ λιμνάζοντα ὕδατα τῆς νέας προεκλογικῆς περιόδου. Τὸ πρῶτο, ὁ ἄνανδρος ξυλοδαρμὸς τῆς Λιάνας Κανέλλη ἀπὸ τὸν Ἡλία Κασιδιάρη, κινητοποίησε, ἔστω καὶ πρὸς στιγμήν, τὰ ἀντιφασιστικὰ ἀντανακλαστικὰ τοῦ δημοκρατικοῦ κόσμου, ἐνῷ τὸ δεύτερο, ἡ ἐπιχειρούμενη διαπόμπευση τοῦ Ἰφικράτη-Ἀποστόλη Ἀμυρᾶ ἀπὸ κύκλους ποὺ πρόσκεινται στὴν Ν.Δ., μᾶλλον δὲν φαίνεται νὰ συγκινῇ οὔτε κἂν τοὺς δεξιοὺς ψηφοφόρους.

Ἂς δοῦμε τὸ δεύτερο θέμα πιὸ ἀναλυτικά, μιᾶς καὶ τὸ πρῶτο φρόντισαν νὰ τὸ "κάψουν" σχεδὸν ἀμέσως οἱ γνωστοὶ ἐκπρόσωποι τῆς, κατὰ Κλεάνθη Γρίβα, πορνοδημοσιογραφίας· στὸ εὔλογο ἐρώτημα, γιατί ἡ Ν.Δ. "σήκωσε" τὸ θέμα κατὰ τὴν τελευταία ἑβδομάδα τῶν ἐκλογῶν, ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλῆ: διότι θεωρεῖ, ὅτι μέσῳ τοῦ Ἀπ. Ἀμυρᾶ θὰ πλήξῃ ἐκλογικὰ τὸν ΣΥΡΙΖΑ. Ἔχει σημασία ὅμως νὰ δοῦμε πῶς ξεκίνησε τὸ ὅλον θέμα· τὴν Παρασκευὴ 8 Ἰουνίου, στὴν ἐκπομπὴ Μακελειό, ὁ γνωστὸς δημοσιογράφος Στέφανος Χῖος κοινοποίησε τὸ σχετικὸ βίντεο, ἀπαιτῶντας (...) τὴν εἰσαγγελικὴ παρέμβαση. Τὴν ἀπαίτηση αὐτὴ τοῦ Στ. Χίου θὰ πρέπῃ νὰ τὴν συνδυάσουμε μὲ τὴν ἐπαγγελματική του σχέση, ἄρα καὶ ἐξάρτηση, μὲ τὴν ἐφημερίδα Δημοκρατία, στενὰ προσκείμενη στὴν Ν.Δ. καὶ στὸν πρόεδρό της Ἀντώνη Σαμαρᾶ. 

Τώρα, στὴν οὐσία τοῦ θέματος· οἱ ἀπόψεις τοῦ Ἀπ. Ἀμυρᾶ εἶναι ὄντως ἀκραῖες καὶ κυρίως ἀναποτελεσματικές, ἐὰν βεβαίως ὑποθέσουμε ὅτι ἰσχύουν τὰ ὅσα τοῦ καταλογίζουν οἱ λειτουργοί (...) τῆς "ἐνημέρωσης", παρ' ὅλο ποὺ κι ἔτσι νὰ εἶναι, δηλ. ὁ ἑλληνικὸς λαὸς νὰ "πάρῃ" τὴν ὑπόθεση στὰ χέρια του καὶ νὰ προβῇ σὲ πράξεις ἔνοπλης-ἀτομικῆς ἀντίστασης, δὲν ἀντιβαίνουν στὸ ἄρθρο 120 τοῦ Συντάγματος, περὶ τηρήσεώς του παντὶ τρόπῳ. Βεβαίως πρέπει νὰ ἐπισημάνουμε, ὅτι ἐκφράστηκαν τὸν περασμένο Σεπτέμβριο, τότε ποὺ ἡ ἀστυνομικὴ βία καὶ ἡ ἐθελοδουλεία τοῦ πολιτικοῦ μας προσωπικοῦ εἶχαν φθάσει στὸ ἀπόγειό τους (ληγμένα χημικά, καθημερινὸ ξύλο ἀπὸ τὰ ΜΑΤ τοῦ Χρήστου Παπουτσῆ, ταπεινωτικὲς ὑποκλίσεις στὴν Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ στὸν Βόλφανγκ Σόιμπλε κ.ἄ. συναφῆ). Ἔχει τονισθῆ καὶ ἀλλοῦ, ὅτι οἱ ἀτομικὲς πράξεις ἀντίστασης ὁδηγοῦν μόνο στὴν ἰσχυροποίηση τῶν κατασταλτικῶν λειτουργιῶν τοῦ κράτους καὶ στὴν σύλληψη τῶν "τρομοκρατῶν", ὅπως εἴδαμε σὲ πολλὲς εὐρωπαϊκὲς χῶρες μετὰ τὴν δεκαετία τοῦ '70, τότε ποὺ τὸ ἀντάρτικο πόλεων, λόγῳ τοῦ Μάη τοῦ '68 καὶ τῆς δολοφονίας τοῦ Τσὲ Γκεβάρα, ἐγνώρισε μία σχετικὴ ἄνθηση. Τὰ ἀποτελέσματα ἦταν ὅμως παντοῦ τὰ ἴδια καὶ πουθενὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ ὀργανώσεις δὲν ὡδήγησαν τὸν λαϊκὸ παράγοντα στὴν ἐξουσία, ἀλλὰ σὲ νέα ἀδιέξοδα. Ὁπότε ...


Υ.Γ. Οἱ ποινικὲς διώξεις στὴν Ἑλλάδα προτείνονται ἀπὸ τοὺς πάσης φύσεως πορνο-δημοσιογράφους νὰ ἀσκοῦνται ἐναντίον τῶν ἀδυνάτων· τί θέλω νὰ πῶ; Ὅταν ὁ πρ. ὑπουργὸς Ἀνδρ. Λοβέρδος (καὶ συνταγματολόγος ὑποτίθεται...) ἀπείλησε τοὺς λειτουργοὺς τῆς ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης ὅτι ἐὰν διωχθῇ ποινικὰ ὁ Γ. Παπανδρέου "θὰ γίνῃ μακελλειό", γιατί κανεὶς ἐξ αὐτῶν δὲν πρότεινε τὴν ποινική του δίωξη; (σ.σ. ἡ σημαντικὴ αὐτὴ ὑπενθύμιση ἀνήκει σὲ ἀκροατὴ τῶν "Πρωϊνῶν Χειρηλασιῶν" τοῦ Γ. Καλαμίτση καὶ τὴν προσυπογράφω)

Σχόλια

  1. Για το βιντεάκι: Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πως τοποθετείς την έμφαση στο αναποτελεσματικό του θέματος και όχι στο ακραίο... Δηλαδή αν η υποκίνηση σε στάση (όχι τόσο από τον Αμυρά, όσο από στρατευμένες μειοψηφίες και τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως αυτές που κολύμπησαν στα απόνερα του γαλλικού Μάη) ήταν αποτελεσματική, θα ήταν θεμιτή; Η ακραία διάσταση του θέματος θα ετίθετο δευτερευόντως, ως παράμετρος επιτυχίας ή αποτυχίας της στάσης;;... Καλώς ή κακώς έχουμε κοινοβουλευτισμό, βουλευτική ασυλία, μη-ανακλητούς άρχοντες, ανυπαρξία δημοψηφισμάτων και εκλογές ανά 4ετία. Αυτό έχουμε. Αυτό είχαμε και πριν 10 ή 20 χρόνια, όταν η διαφθορά αλώνιζε ακόμα ανενόχλητη, το δημόσιο χρέος μεγάλωνε σε όφελος του ιδιωτικού πλουτισμού, η λαθρομετανάστευση οργίαζε υπό πολιτισμική αιγίδα, κτλ. Τα βιντεάκια με 'καλέσματα' σε 'εθνικο-απελευθερωτικούς αγώνες' θα έπρεπε να έβγαιναν τότε, θα έπρεπε να στόχευαν πολίτες και ήθη, όχι πολιτικούς και θεσμούς. Η ένοπλη λαϊκή αντίσταση όφειλε να αρχίσει 20 χρόνια πριν και να στρεφόταν ενάντια στον γείτονα γιατρό που έπαιρνε φακελάκια, στον φίλο μαγαζάτορα που δεν έκοβε αποδείξεις, στον ξάδελφο εργολάβο που προσλάμβανε παρανόμως Αλβανούς και απέλυε Έλληνες, στην μητέρα που νοίκιαζε το διαμέρισμα στο κέντρο σε 20 Πακιστανούς, στον πατέρα που τους έπαιρνε στα χωράφια του, ακόμα και στις ίδιες τις νοοτροπίες του ωχαδερφισμού, της ιδιωτείας, του διεθνισμού και της ήσσονος προσπάθειας. Αφού μας προσπέρασαν οι συγκυρίες, ερχόμαστε σήμερα και χαρακτηριζόμαστε όχι μόνο ακραίοι, αλλά και γραφικοί, γελοίοι, παλαβοί, περιθωριακοί, ύποπτοι και παράνομοι. Και πάλι καλά που οι αντιδράσεις περιορίστηκαν στα πολιτικά, γιατί θα μπορούσαν να είχαν επεκταθεί... Όπως πάλι καλά, που οι απαρχαιωμένες, σχεδόν πρωτόγονες μέθοδοι καταστολής περιορίζονται στα ρόπαλα και τα ληγμένα χημικά. Γιατί θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν συσκευές πραγματικής καταστολής των μαζών, των ασυνειδήτων και μονίμως διαμαρτυρόμενων όχλων δηλαδή, που επιβάλλουν ετσιθελικά και σχεδόν καθημερινά την διαμαρτυρία τους ή και την καφρίλα τους, επάνω στο πολύπαθο κέντρο και το καταταλαιπωρημένο κοινωνικό σύνολο. Το οποίο, διαμέσου τέτοιων πρακτικών οδηγείται, σύρεται με μαθηματική ακρίβεια, στην άρνηση της ίδιας της δημόσιας διαμαρτυρίας και την αμφισβήτηση του κατά πόσο αποτελεί 'δικαίωμα' η έκφρασή της.

    Για τα χαστούκια: Η βία δεν είναι αποκλειστικά σωματική. Είναι και λεκτική. Η Κανέλη είναι γνωστή θιασώτρια της δεύτερης μορφής. Όσο για τον δημοκρατικό κόσμο, δεν καταλαβαίνω γιατί όφειλε να κινητοποιηθεί από τα χαστούκια και όχι από το επίπεδο του διαλόγου που προηγήθηκε ("φασισταριό", "παλιοκομμούνι", "πήρες αναβολή;" κτλ). Θα μου πεις, δεν κινητοποιήθηκε όταν το ίδιο επίπεδο κυριαρχεί για δεκαετίες στην ελληνική πολιτική σκηνή και στην ελληνική κοινωνία γενικώς. Αλλά ούτε και όταν για 30 τόσα χρόνια αντιμετωπίζει την οργανωμένη και σχεδόν νομιμοποιημένη, ένοπλη ακροαριστερή τρομοκρατία, με τους 70 τόσους νεκρούς, τους 500 τόσους τραυματίες, τα άσυλα, τις γιάφκες, τα οπλοστάσια, τις καταλήψεις, τις αντισυγκεντρώσεις, τους βανδαλισμούς, τους προπηλακισμούς.... Τελικά, Τίμαιε, δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς καταδικάζουμε και τι επιβραβεύουμε σε αυτόν τον τόπο. Μήπως καταδικάζουμε το χάσιμο της ψυχραιμίας, επιβραβεύοντας εκείνον που μπορεί μην κουνάει ούτε βλέφαρο ενώ ο άλλος τον προσβάλλει, ενώ παραβλέπουμε τον όποιο διάλογο και τα συμπεράσματά του; Αν ναι, ας ψηφίζουμε προκόπηδες παυλόπουλους. Αν όχι, ας εξετάζουμε επισταμένως τον δημόσιο λόγο όλων των 'επωνύμων', για εκφάνσεις βίας. Έτσι θα προλαβαίνουμε τα φαινόμενα βιαιοπραγίας, άλλα θα κρατάμε κι ένα στοιχειώδες επίπεδο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλλίμαχε διαφωνῶ στὴν οὐσία τοῦ πρώτου, συμφωνῶ στοῦ δεύτερου, ἰδιαιτέρως σ' αὐτὰ ποὺ λὲς περὶ λεκτικῆς βίας. Ἡ ἀπορία ἡ δική μου, εἶναι στὸ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον δικαιοῦται ἕνας δημοσιογράφος νὰ προτείνῃ στὸν εἰσαγγειλλέα νὰ κάνῃ τὴν "δουλειά" του. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτο καὶ ἐπικίνδυνο καὶ θὰ τὸ καταλάβῃς αὐτὸ μελετῶντας τὸν συλλογισμό μου περὶ σχέσης ἐφ. "Δημοκρατία", ΝΔ, δυσφήμιση Ἀριστερᾶς κτλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΤΗΝ 7η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ