ΝΕΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ;

Ὁ ἐγχώριος δωσιλογισμὸς ἑτοιμάζεται νὰ καταστρέψῃ ὅ,τι ἀπέμεινε ἀπ' αὐτὸ πού -σήμερα- ἀποκαλεῖται ἑλληνικὴ γλῶσσα, προετοιμάζοντας τὴν τελικὴ γλωσσικὴ μεταρρύθμιση, δηλαδὴ τὴν εἰσαγωγὴ τοῦ λατινικοῦ (αἰολικοῦ) ἀλφαβήτου. Ἂς θυμηθοῦμε τὶς ἀλλαγὲς ποὺ ὡδήγησαν στὴν σημερινὴ θλιβερὴ κατάσταση.

Στὴν ἑλληνιστικὴ περίοδο καταργεῖται ἡ προσῳδιακὴ κεφαλαιογράμματη γραφὴ καὶ εἰσάγεται ἡ λεγόμενη "κοινὴ" διάλεκτος, ἡ ὁποία ἀντικαθιστᾷ τὴν τέλεια γλῶσσα τῆς κλασσικῆς περιόδου, τὴν ἀττικὴ διάλεκτο. Ἡ πρώτη αὐτὴ ἀλλαγὴ "ἐπιβάλλεται" ἀπὸ τὴν διεθνοποίηση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, λόγῳ τῶν κατακτήσεων τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου. Παρὰ τὴν μεταρρύθμιση αὐτὴ καὶ τὸν γλωσσικὸ διχασμὸ ποὺ ἐπακολούθησε, οἱ λόγιοι τῆς περιόδου μιλοῦν καὶ γράφουν στὴν ἀττικὴ διάλεκτο, ὅπως λ.χ. οἱ ἐστεμμένοι φιλόσοφοι Μᾶρκος Αὐρήλιος καὶ Ἰουλιανός. Κατ' αὐτὸν τὸν τρόπο δημιουργεῖται κι ἕνας κοινωνικός, τρόπον τινά, διχασμός, ἀφοῦ οἱ ὁμιλοῦντες τὴν ἀττικὴ διάλεκτο ἀπομακρύνονται ἀπὸ τοὺς λαϊκοὺς πληθυσμοὺς τῆς αὐτοκρατορίας, τοὺς ὁποίους προσεγγίζουν οἱ ὁμιλοῦντες τὴν κοινή...
Στὴν νεώτερη περίοδο (1982) καταργοῦνται οἱ τόνοι (ὀξεία, βαρεία καὶ περισπωμένη) καὶ τὰ πνεύματα (ψιλὴ καὶ δασεία) ἢ ὅπως εἶχε γράψει τότε ὁ Σαράντος Καργάκος "μία νυσταλέα κοινοβουλευτικὴ μειοψηφία κατήργησε τὴν πολυτονικὴ γραφή". Οἱ κακὲς γλῶσσες λένε ὅτι, τὴν γλωσσικὴ αὐτὴ μεταρρύθμιση ἐπέβαλλαν οἱ πολυεθνικὲς τῶν ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν, λόγῳ τοῦ ὅτι τὰ προϊόντα τους -πρὸ 30ετίας- δὲν εἶχαν τὴν δυνατότητα νὰ ἔχουν πολυτονικὸ πληκτρολόγιο.

Σήμερα, τὸ "μεσοπρόθεσμο" σχέδιο, προβλέπει μερικὴ κατάργηση τῶν φωνηέντων (φαίνεται νὰ καταργοῦνται τὰ -η, -υ καὶ -ω) καὶ δύο συμφώνων, τοῦ -ξ καὶ τοῦ -ψ, ἐνῷ εἰσάγονται ὡς φωνῆεν τὸ -ου καὶ ὡς σύμφωνα τὸ -μπ, τὸ -γκ καὶ τὸ -ντ. Ὅλα αὐτὰ στὸ βιβλίο τῆς Νεοελληνικῆς Γραμματικῆς τῆς Πέμπτης καὶ τῆς Ἕκτης Δημοτικοῦ, ποὺ ὑπογράφεται ἀπὸ τοὺς Εἰρήνη Φιλιππάκη, Μιχάλη Γεωργιαφέντη, Γιῶργο Κοτζόγλου καὶ Μαργαρίτα Λουκᾶ. Ἔως τώρα ἐπίσημη ἀπάντηση ἀπὸ τὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο δὲν ἔχει ὑπάρξει. Ὀψόμεθα...


Υ.Γ. Στὸ "Χωνὶ τῆς Ἀντίστασης" (Κυριακὴ 15 Ἰουλίου), ὁ Μάνος Κακλαμάνος καὶ συγκεκριμένα στὸ ἄρθρο "Αφιστε τιν ελλινικι γλόσα ίσιχι. Ακούι κανίσ;" (σσ. 22) ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ τιτλοφορῆται καὶ ὡς: "Φύλακες γρηγορεῖτε" μᾶς ὑπενθυμίζει τὴν πρόταση τῆς πρ. Ὑπ. "Παιδείας", Ἄννας Διαμαντοπούλου, περὶ τῆς ἀγγλικῆς ὡς ἐπίσημης γλώσσας τοῦ ἑλληνικοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ τὴν πρόταση τοῦ "Κυπρίου" Εὐρωβουλευτῆ Μαρίου Ματσάκη (2008) περὶ ἁπλοποιήσεως τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας (ἀντίστοιχη αὐτοῦ ποὺ ἐπεξεργάζονται οἱ ἀνωτέρω τέσσερις συγγραφεῖς τῆς Νεοελληνικῆς Γραμματικῆς), ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν ἐθνικὴ ἀπάντηση-καταπέλτη μιᾶς δασκάλας, τῆς Μαρίας Χρυσοῦ, ἀπὸ τὴν Ραφήνα.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΔΑΛΚΟΥ, Χρ., (2011). "Ἡ ἀνάγκη ὑπέρβασης τῆς νεωτερικῆς καὶ μετανεωτερικῆς λήψης γιὰ τὴν γλῶσσα καὶ τὴν διδασκαλία της", στὸ περ. Νέος Ἑρμῆς ὁ Λόγιος (τ. 1, σσ. 192)
ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ, Ἄνν., (1995). "Ἱστορία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας", μέρος β΄, στὴν Ἑλληνικὴ Ἀγωγή, τ. Α΄, Γεωργιάδης
ΤΣΕΓΚΟΥ, Κ.Ι., ΠΑΠΑΔΑΚΗ, Ν.Θ., ΒΕΚΙΑΡΗ, Δήμ., (2005). Ἡ ἐκδίκηση τῶν τόνων, Ἐναλλακτικὲς ἐκδόσεις.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΪΟΥ