ΜΝΗΜΗ ΣΑΛΑΜΙΝΟΜΑΧΩΝ

Τὸ Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου, στὶς 6:00μμ, θὰ πραγματοποιήσουμε τὸ ἐτήσιο πολιτικὸ καὶ θρῃσκευτικὸ μνημόσυνο τῶν Σαλαμινομάχων, στὸν ἱερὸ τύμβο, στὴν Σαλαμῖνα. Ἡ ἑορτὴ θὰ περιλαμβάνῃ τελετὴ ἀπὸ τὴν Λ.Κ. Λάβρυς, χαιρετισμοὺς συλλόγων (ἡ Ἑλλάνθεια ἐκ μέρους τοῦ Προμηθέως Πυρφόρου, ἡ Σεμέλη Τραυλοῦ ἀπ' τὸν Ὀρφέα), ἱστορικὴ ἀναφορὰ ἀπ' τὸν Γιῶργο Μπακογιάννη καὶ συμπόσιον στὸ Κῦμα.

Ἀκολουθεῖ ὁ χαιρετισμὸς τοῦ Κωνσταντίνου Σταυροπούλου ἐκ μέρους τῶν διοργανωτῶν.

Συγκεντρωθήκαμε καὶ πάλι στὸν ἱερὸ χῶρο τῶν πεσόντων προγόνων, ἀναστοχαζόμενοι ὅπως ἀκριβῶς ὁ Σιμωνίδης γιὰ τὶς Θερμοπύλες: ἐντάφιον δὲ τοιοῦτον οὔτ’ εὐρὼς οὐθ’ ὁ πανδαμάτωρ ἀμαυρώσει χρόνος (ΔΙΟΔΩΡΟΥ ΣΙΚ., ΧΙ, 11). Ἀναλογιζόμαστε, πῶς θὰ ἦταν ἡ χώρα μας σήμερα καὶ πόσο ὑπερήφανοι θὰ αἰσθανόμασταν, ἐὰν ὁ πολιτικὸς κόσμος μποροῦσε νὰ ἀκολουθήσῃ στὶς ὁδηγίες τοῦ Θεμιστοκλῆ, ὅπως αὐτὲς καταγράφονται στὴν στήλη τῶν Τροιζηνῶν:

νὰ ἐμπιστευθοῦν τὴν πόλη τους στὴν Ἀθηνᾶ τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ στοὺς ἄλλους θεούς,
νὰ παραμείνουν οἱ ταμίες καὶ οἱ ἱερεῖς, ὡς θυσιαζόμενοι φύλακες, στὴν Ἀκρόπολη, φυλάττοντες τὰ τῶν θεῶν,
οἱ στρατεύσιμοι, δίχως καμμία ἐξαίρεση, εἰς τὰς διακοσίας ναῦς,
οἱ στρατηγοὶ νὰ θυσιάσουν στοὺς θεοὺς ποὺ θὰ βοηθήσουν τὰ μέγιστα γιὰ τὴν μεγάλη νίκη, ἤτοι τῷ Διὶ τῷ Παγκρατεῖ καὶ τῇ Ἀθηνᾷ καὶ τῇ Νίκῃ καὶ τῷ Ποσειδῶνι τῷ Ἀσφαλείῳ καί, τέλος
ὅλοι οἱ Ἀθηναῖοι, ἐκτὸς τῶν γυναικοπαίδων, τῶν ἱερέων καὶ τῶν γερόντων,ἀπιέναι εἰς Σαλαμῖνα καὶ μένειν αὐτοῦ μέχρι ἂν ὅτου τι τῷ δήμῳ δόξῃ περὶ αὐτῶν.

Λίγα λόγια καὶ σαφῆ, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιδέχονται οὐδεμία ἀμφισβήτηση· ταὐτοχρόνως δείχνουν καὶ τὴν χαώδη διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ἐνδόξου παρελθόντος καὶ τοῦ θλιβεροῦ ἢ καὶ ἐφιαλτικοῦ παρόντος. Δὲν θὰ κατανοήσουμε, ὅμως, ποτὲ τὴν οὐσία τῆς ἀπάντησης αὐτῆς, ἐὰν δὲν τὴν κατατάξουμε στὸ ἀντίστοιχο πλαίσιο καὶ στὴν ἐποχή της· στὸν ἐλευθεροπρεπῆ πολίτη τῶν κλασσικῶν χρόνων, στὸ περιβάλλον τῆς πόλης, στὴν παρεχομένη παιδεία, στὸ θέατρο καὶ στοὺς θεοὺς καὶ στοὺς ἥρωές της, στὰ ἰδεώδη ποὺ τοὺς ἐνέπνεαν.

Τί ἰσχύει σήμερα ἀπ’ τὰ ἀνωτέρω; Σχεδὸν τίποτε· μία κοσμοπολιτικὴ θρῃσκεία, δίχως ἴχνος ἐθνικοῦ χαρακτηριστικοῦ, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν καπηλεύεται τὴν ἔννοια τοῦ ἔθνους καὶ τὴν ἱστορία του κατὰ πῶς τὴν βολεύει, μερικῶς ὑποταγμένους ὑπηκόους ἀντὶ πολιτῶν, πλήρη, ἢ στὴν καλλίτερη περίπτωση σχετική, ἀπουσία τῶν ἰδεῶν αὐτῶν καί, τέλος ἕνα ὑπηρετικὸ πολιτικὸ προσωπικό, αὐστηρὰ ἐπιλεγμένο μὲ ἐντελῶς εὐτελῆ κριτήρια, ἕτοιμο νὰ πρωτοκολλήσῃ ὁποιαδήποτε ντιρεκτίβα ἀπαιτήσουν οἱ εὐρωπαῖοι καὶ οἱ λοιποὶ τοκογλύφοι.


Ἑπομένως, τί δέον γενέσθαι; Κατ’ ἀρχὰς νὰ σηκωθοῦμε ἀπ’ τὴν ἀναπαυτικὴ πολυθρόνα τῆς τηλεόρασης καί, κατὰ δεύτερον νὰ φωνάξουμε ἐκδικητικὰ μπροστὰ σ’ αὐτὸν τὸν τύμβο, ὅπως ὁ Ὀρέστης στὶς Χοηφόρους (4-5): τύμβου δ’ ἐπ’ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσων πατρὶ κλύειν ἀκοῦσαι.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΪΟΥ