2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΗΜΕΡΑ

Ἑβδομηνταένα χρόνια πρίν (1943) ὁ στρατάρχης Φρῆντριχ Πάουλους, διοικητὴς τῆς 6ης γερμανικῆς στρατιᾶς, παραδίδεται, μαζὺ μὲ εἰκοσιδύο στρατηγοὺς καὶ ἑκατὸ χιλιάδες ἐξουθενωμένους στρατιῶτες, στὸν λεγόμενο "κόκκινο στρατάρχη", τὸν Γκεόργκι Ζούκωφ, στὸ Στάλινγκραντ. Ὡς ἐκ τούτου, ἡ 2α Φεβρουαρίου ἀποτελεῖ ὁρόσημο στὴν σύγχρονη ἱστορία, διότι "ἔδειξε", ὅτι τελικὸς νικητὴς θὰ εἶναι οἱ λαοὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, καθοδηγούμενοι ἀπ' τὸν μεγάλο τους ἡγέτη, τὸν Ἰωσὴφ Στάλιν.

Ἡ γερμανικὴ ἐπίθεση στὴν βιομηχανικὴ πρωτεύουσα τοῦ ρωσικοῦ νότου (πρώην Τσαρίτσιν, νῦν Βόλγογκραντ) ξεκίνησε στὶς 17 Ἰουλίου τοῦ 1942, καθὼς ἀποτελοῦσε "εἴσοδο" γιὰ τὰ πετρέλαια τῆς Κασπίας, ἀπαραίτητα γιὰ τὸν ἀνεφοδιασμὸ τοῦ γερμανικοῦ στρατοῦ. Οἱ μάχες ἐκτὸς κι ἐντὸς τῶν κτηρίων ὑπῆρξαν ἐντυπωσιακὲς καὶ προκαλοῦν ἀκόμη δέος καὶ σεβασμό· οἱ ὄροφοι τῶν πολυκατοικιῶν ἀνακαταλαμβάνονταν ἐναλλὰξ ἀπ' τοὺς Γερμανοὺς καὶ τοὺς Σοβιετικούς, ἐνῷ τὸ κέντρο τῆς πόλεως ἄλλαζε κάτοχο συνεχῶς (ἀκόμη καὶ τρεῖς φορὲς σὲ δύο ἡμέρες).

Ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Κόκκινου Στρατοῦ, ἀκολουθῶντας τὸ στρατιωτικὸ σχέδιο τοῦ Μιλτιάδη στὸν Μαραθῶνα, ὑπῆρξε ὁ τελικὸς νικητής, καθὼς κατάφερε νὰ κυκλώσῃ τὴν ἐξαντλημένη Βέρμαχτ στὸ κέντρο τοῦ Στάλινγκραντ, τσακίζοντας τοὺς Ἰταλοὺς καὶ τοὺς Ρουμάνους ἀπὸ τὰ ἄκρα. Ὁ κυνικὸς προβιβασμὸς τοῦ Πάουλους σὲ στρατάρχη, λίγες ἡμέρες πρίν, μὲ τὴν προτροπή: "ποτὲ γερμανὸς στρατάρχης δὲν παραδόθηκε στὴν μάχη", δὲν τὸν ὡδήγησε στὴν αὐτοκτονία, ὅπως ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, τοῦ ὑπέδειξε ὁ Φύρερ (του), ἀλλὰ στὴν παράδοση ἄνευ ὅρων. Τὸ ἐθνικὸ πένθος τῶν τεσσάρων ἡμερῶν, τὸ ὁποῖο κηρύχθηκε στὴν Γερμανία, ἀποδεικνύει τὸ συμβολικὸ κόστος γιὰ τὸ κῦρος τοῦ ἀήττητου, ἔως τότε, γερμανικοῦ στρατοῦ.

Τὸ Στάλινγκραντ ὅμως δὲν ἀποτελεῖ ὁρόσημο μόνο γιὰ τὸν Μεγάλο Πατριωτικὸ Πόλεμο, στὸν ὁποῖον σύρθηκε ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση ἀπ' τοὺς "συμμάχους" της, τοὺς Ἀγγλογάλλους καὶ τοὺς Ἀμερικανοὺς ἰμπεριαλιστές, γιὰ νὰ τὴν ἐξασθενίσουν, ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν χιτλερικὴ Γερμανία. Ἀποτελεῖ ὁρόσημο πολιτικὸ καὶ κοινωνικό, διότι ἀποδεικνύει ἀφ' ἑνός, ὅτι ὁ ὁποιοσδήποτε πανίσχυρος ἐχθρὸς μπορεῖ νὰ νικηθῇ στὸ πεδίο τῆς μάχης καί,  ἀφ' ἑτέρου διότι μᾶς καθοδηγεῖ νὰ δημιουργήσουμε ἕνα νέο κοινωνικὸ Στάλινγκραντ, ἔως τὴν τελικὴ νίκη ἐναντίον τῶν συγχρόνων νεο-φιλελεύθερων ληστῶν.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΪΟΥ