ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΘΕΪΣΜΟΣ (ΜΕΡΟΣ Ε΄)

4. Η ΔΙΑΝΟΗΣΗ

Ἡ διανόηση γενικῶς ἀπουσιάζει ἀπὸ τὶς ὀργανώσεις καὶ τὰ φασιστικὰ κόμματα, καθὼς θεωροῦν τὸ τέλος τους δεδομένο· ἄλλως τε τὰ κείμενά τους χαρακτηρίζονται ἀπὸ ρηχότητα καὶ ἡμιμάθεια, ὁ δὲ καταγγελτικός τους λόγος δὲν εὐνοεῖ μία, ἔστω καὶ ἐπιφανειακή, ἀντιπαράθεση ἰδεῶν. Ἂν καὶ κινοῦνται στὸν ἐνδιάμεσο χῶρο, οἱ διανοούμενοι προτιμοῦν τὶς πιὸ ρεαλιστικὲς-αὐθεντικὲς καταστάσεις, ἐξ οὗ καὶ ἡ τήρηση ἀποστάσεων ἀπὸ τὸ λαϊκιστικὸ ΠΑΣΟΚ τῆς πρώτης περιόδου· οἱ βολεμένοι, δηλαδὴ οἱ κρατικοδίαιτοι, ὑπηρετοῦν πλήρως καὶ δουλικὰ τὸ Σύστημα (ἡ πλέον χαρακτηριστικὴ περίπτωση αὐτὴ τῶν “32” ὑπὲρ τοῦ €), οἱ ἀγωνιζόμενοι μὲ τὴν Ἀριστερά, δίπλα στὸν ἐργαζόμενο λαὸ καὶ στὰ κινήματα. Στὴν ὑπόλοιπη Εὐρώπη, μποροῦμε νὰ ἀνιχνεύσουμε κάποιους σοβαροὺς διανοουμένους στὸ πλευρὸ τοῦ φασισμοῦ, ὅπως ὁ Ἰταλὸς φιλόσοφος Τζ. Ἔβολα.

Ἡ διανόηση ἀπουσιάζει βεβαίως καὶ ἀπὸ τὶς γραμμές μας, καθὼς ἡ γενικευμένη ἀθεΐα, ἡ ὁποία ἔχει τὶς ρίζες της στὸν εὐρωπαϊκὸ διαφωτισμό, ὅπως καὶ ἡ ἰσχὺς τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, φέρνει -καὶ τὶς δύο προαναφερθεῖσες κατηγορίες διανοουμένων- σὲ μία χαλαρὴ καὶ ἤπια ἀντιπαράθεση μὲ τὴν προσπάθεια ἐπαναφορᾶς τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ πολυθεϊσμοῦ. Δὲν κρύβουν, ὅτι θαυμάζουν τὰ δημιουργήματα τῶν προγόνων μας καὶ θὰ ἤθελαν, ἐνδομύχως πιστεύω, νὰ ζήσουν σὲ ἕναν κόσμο πιὸ αὐθεντικό, ὅπως ὁ ἀρχαιοελληνικός. Ὅμως, ἡ ἄμεση οἰκονομική τους ἐξάρτηση ἀπὸ τὴν Ὀλιγαρχία, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξάρτησή τους ἀπὸ κάποια ἐρευνητικὰ κέντρα τοῦ ἐξωτερικοῦ, τοὺς καθιστᾷ γενικῶς εὐάλωτους καὶ περίπου ἐχθρικοὺς ἀπέναντί μας.

5. ΤΑ ΜΜ”E

Ὁ ὑπερχρεωμένος Τύπος ἐμφανίζεται κατ’ ἀρχάς –καὶ εἶναι γιὰ κάποιους λόγους- ὁ μεγάλος ἐχθρὸς τοῦ Νεοναζισμοῦ. Μόνο ποὺ αὐτὴν τὴν ἐχθρότητα, ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ τὴν χρησιμοποιεῖ μὲ ἔντεχνο τρόπο καὶ τὴν κεφαλαιοποιεῖ σὲ ψήφους· ποιὸς νὰ πιστέψῃ τὰ χρεωκοπημένα τηλεοπτικὰ κανάλια καὶ τὶς ἐφημερίδες τῶν προμηθευτῶν τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν μεγαλοεργολάβων, ὅταν οἱ ἴδιοι οἱ ἐργολάβοι, ἀξιοποιῶντας τὶς ληστρικὲς συμβάσεις μὲ τὴν ἐγχώρια διαπλοκή,  ἔχουν στήσει διόδια ἀνὰ εἴκοσι χιλιόμετρα στοὺς δημόσιους (...) δρόμους, θάβουν τὸν βωμὸ τῶν δώδεκα θεῶν ἢ διὰ στόματος τῶν ἐκφωνητῶν τῶν καναλιῶν τους κατακεραυνώνουν ὁποιαδήποτε κοινωνικὴ ὁμάδα ἀντιδρᾷ στὴν καταστροφική, γιὰ τὸν λαό, πολιτικὴ τῶν Μνημονίων, τοῦ ἡμιπαράφρονα Τζέφρυ ἢ τοῦ Σαμαρᾶ; Ἡ Πλουτοκρατία θὰ ὑποστηρίξῃ -καὶ διὰ τοῦ Τύπου- τὸ νεοναζιστικὸ μόρφωμα, μόνο ὅταν νοιώσῃ ὅτι ὁ ἐξ ἀριστερῶν κίνδυνος ἀπειλεῖ τὴν κυριαρχία της· ἡ ἀρθρογραφία τῆς Καθημερινῆς, τῶν Ἀθηναϊκῶν Νέων καὶ τοῦ Ἐλευθέρου Βήματος κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Κατοχῆς εἶναι χαρακτηριστική. Μέχρι τότε θὰ τὸ κατακρίνῃ, δυστυχῶς, ἐνισχύοντάς το.

Ἐχθρική, ὅμως, εἶναι καὶ ἡ στάση τους ἀπέναντί μας· τὰ εἰρωνικὰ σχόλια γιὰ τὶς θρῃσκευτικές μας τελετές, ἀκόμη καὶ ἀπ’ αὐτοὺς πού, ὑποτίθεται, ὅτι μάχονται γιὰ τὴν θρῃσκευτικὴ ἐλευθερία καὶ ἡ ἐπιχειρούμενη ταύτισή μας μὲ τὸν Νεοναζισμό (ὅρ. τὴν ἐξοργιστικὴ ἀρθρογραφία τοῦ “Ἰοῦ” τῆς Ἐλευθεροτυπίας πρὸ δωδεκαετίας ἢ τὴν πιὸ προσεκτικὴ τῶν ἰδίων στὴν Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν πρὸ μηνός, τὴν ἀρθρογραφία στὴν ὁποίαν τὰ πάντα διαπλέκονται σ’ ἕναν ... ἀχταρμᾶ, ὅπως στὸ ἄρθρο “Black Metal, παγανισμὸς καὶ φασισμός” τοῦ περιοδικοῦ Ἄρδην (σ. 55/τ. 90, 2012)[1], ἀλλὰ καὶ τὴν παρουσίαση τῆς πρόσφατης ἡμερίδας τοῦ “Ἄρτου Ζωῆς” ἀπὸ τὴν Αὐγή, δίχως τὴν ἄλλη ἄποψη) δείχνουν, ὅτι ἕνα μεγάλο κομμάτι τοῦ τύπου τῆς Ἀριστερᾶς –γιὰ τὸν ἀντίστοιχο τῆς Δεξιᾶς δὲν μιλᾶμε, παραμένει ἀκόμη προσηλωμένος στὸ “Ἑλλὰς Ἑλλήνων Χριστιανῶν”- θέλει νὰ ἀποφύγῃ ὁποιαδήποτε σύγκρουση μὲ τὴν ἐπίσημη Ἐκκλησία, ἐνῷ ἀπεχθάνεται ὁ,τιδήποτε ἔχει σχέση μὲ τὴν παράδοση ἢ ἀναφέρεται στὸ ἔθνος καὶ στὸ ἔνδοξο παρελθόν μας. Οἱ λόγοι εἶναι πολλοὶ καὶ δυσεξήγητοι, τῆς ἰδιαιτερότητας τοῦ ἑλληνικοῦ κοινωνικοῦ σχηματισμοῦ μὴ ἐξαιρουμένης... Ἂν καὶ ἀπουσιάζῃ ἀπὸ τὴν “στρατευμένη” ἀρθρογραφία τους ὁ δικός μας ἀντίλογος, εὐελπιστοῦμε ὅτι κάποια στιγμὴ θὰ καταλάβουν, ὅτι ὁ ριζοσπαστισμός μας ἐπιχειρεῖ νὰ κλονίσῃ τὰ θεμέλια τοῦ Συστήματος, ποὺ καὶ αὐτοὶ ἀντιπαλεύουν νὰ ἀνατρέψουν, ἔστω καὶ ἂν χρηματοδοτοῦνται –κάποιοι ἐξ αὐτῶν, ὄχι ἐμεῖς- ἀπὸ ἕνα τμῆμα τῆς Ὀλιγαρχίας.




[1]. Στὸ ἴδιο τεῦχος ὑπάρχουν πάντως καὶ ἀρκετὰ ἀξιόλογα ἄρθρα γιὰ τὸ θέμα τοῦ φασισμοῦ, ὅπως τοῦ Ν. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, “Ἰδεολογία ὑπερανθρώπων, κουλτούρα ὑπανθρώπων”, σσ. 50.

Σχόλια

  1. Δημοσιεύω ἕνα πολὺ ἐνδιαφέρον σχόλιο τοῦ φίλου μας Φάνη:

    Φίλε Κώστα,
    στο θέμα της σχέσης φασισμού και διανόησης στην αρθρογραφία σου στην ιστοσελίδα σου
    παρέλειψες ογκόλιθους της διανόησης και της κουλτούρας που συνεργαστηκαν ενεργά και στήριξαν και πνευματικά τον φασισμό (δεν είναι μόνο ο `Εβολα). Ο Χαίντεγγερ (δυστυχώς) διετέλεσε πρύτανης Πανεπιστημίου το 1933 και όπως ο Καρλ Σμιτ (επιφανής συντηρητικός νομομαθής και πολιτειολόγος) στήριξε τους ναζί και έκλεινε τις επιστολές του με Χάιλ (χάλι) Χίτλερ! Ο μεγάλος ποιητής `Εζρα Πάουντ στήριζε τον Μουσολίνι κι ο μέγιστος ζωγράφος και διανοητής του σουρεαλισμού Σαλβαντόρ Νταλί τον Φράνκο! κοκ.
    Στην Ελλάδα χρεώνουν μερικοί στην ακροδεξιά και τον `Ιωνα Δραγούμη.

    Για την ταύτιση στην Ελλάδα της αρχαίας λατρείας με την ακροδεξιά δεν νομίζω ότι φταίει ο έρμος αυτός λαός και η κοινή γνώμη που από τις παρελάσεις του Μεταξά μέσω των Παρθενώνων της Μακρονήσου και των αρχαιολατρευτικών παιδιών του Παπαδόπουλου σήμερα από το πρωί μέχρι το βράδυ βλέπει μόνο τον γερο-Πλέυρη (άιντε και τον Αδωνι) να του μιλούν για την αρχαιότητα!

    Εν τέλει πόσους αριστερούς με Α κεφαλαίο (όχι πασοκοδυστυχείς) που είναι ταυτόχρονα και άδολα αρχαιολάτρες, γνωρίζεις εσύ προσωπικά;; Εγώ, τόσα χρόνια στην αριστερά, μόνο εσένα γνωρίζω!

    Συνεπώς η στατιστική μιλάει από μόνη της και δεν φταίει σε αυτό η (σίγουρα) κακή δημοσιογραφία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ἀγαπητὲ Φάνη,

    δὲν ἔχεις ἄδικο σὲ ὅσα λές. Οἱ διανοούμενοι ποὺ ἀνέφερες, ὄντως, ταὐτίσθηκαν μὲ τὸν Ναζισμό· μὲ "πονάει" ὅμως νὰ ἐντάσσω τὸν Χάιντεγκερ στὴν χορεία τῶν ὑποστηρικτῶν τοῦ Ναζισμοῦ, παρὰ τὸ ὅτι κατὰ τὴν πρώτη περίοδο ὑπῆρξε ὀπαδός του. Καὶ αὐτὸ δὲν τοῦ τὸ συγχωρεῖ κανείς, οὔτε ὁ παπα-Μεταλληνός... (σ.σ. γιὰ νὰ εὐθυμήσουμε καὶ λίγο).

    Ὅταν ἀνατέμνουμε τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, δυστυχῶς πολλοὶ καὶ ὄχι ἠθελημένα, φέρνουν στὸν νοῦ τους τὸν παπποῦ Πλεύρη, τὸν Μεταξᾶ κ.ἄ. συνοδοιπόρους τους. Ὅλοι ὅμως ἀνεξαιρέτως ξεχνοῦν τὴν αὐθεντικὴ δημοκρατία τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἄλλων πόλεων, τὴν μοναδικὴ παγκοσμίως, τὴν ὁποίαν ἀπεντάσσουν ἀπ' τὴν κριτική τους στὸν ἀρχαῖο κόσμο.

    Ὅσο γιὰ τὰ καλά σου λόγια γιὰ τὴν πολιτική μου ἔνταξι καὶ τὴν ἀρχαιολατρία μου, γιὰ τὰ ὁποῖα σ' εὐχαριστῶ, σοῦ ὑπενθυμίζω, ὅτι ἕνας σπουδαῖος διανοούμενος, ὅπως ὁ Ἀλὰν Μπαντιοῦ βροντοφώναξε κάποτε: "εἶμαι λενινιστὴς καὶ πλατωνικός!!!". Ἑπομένως, τί νὰ ποῦμε ἐμεῖς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. τὸ πρῶτο σχόλιο ἀνήκει στὸν σ. Φάνη Στρατουδάκη, ὁ ὁποῖος πρὸς τιμήν του "ἀπαίτησε" νὰ τὸ προσυπογράψῃ μὲ τὸ ὀνοματεπώνυμό του.

    Τ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΤΗΝ 7η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ