ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ

Ὁ καθηγητὴς Σημειωτικῆς Οὑμπέρτο Ἔκο, γνωστὸς στὴν χώρα μας ἀπ' τὸ περιβόητο Ὄνομα τοῦ Ρόδου (βραβεῖα Strega, 1981 καὶ Medicis Etranger, 1982) δὲν εἶναι πιὰ μαζύ μας. Γεννήθηκε στὴν Ἀλεσάντρια τοῦ Πιεμόντε (1932) καὶ ἀπεβίωσε προχθές, στὶς 19 Φεβρουαρίου.



Οἱ πιέσεις τοῦ πατέρα του νὰ σπουδάσῃ Νομικὰ δὲν ἦταν ἀρκετὲς γιὰ τὸν νεαρὸ Ἔκο (ἴσως ἀρτικόλεξο τοῦ: ex coelis oblatus, ἤτοι ὁ θεὸς σώζοι), ὁ ὁποῖος ἀφέθηκε στὸ πάθος του,  στὴν Μεσαιωνικὴ Φιλοσοφία, στὴν Λογοτεχνία καὶ στὴν μελέτη τῶν θρῃσκευτικῶν πραγμάτων στὴν Δύσι· τὸ 1954 ὁλοκληρώνει τὴν διδακτορική του διατριβὴ στὸν ἐπίσημο θεολόγο τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας, τὸν Θωμᾶ τὸν Ἀκυϊνάτη καί, ἀμέσως μετὰ ἐκδίδει τὸ πρῶτο του βιβλίο: Ζητήματα Αἰσθητικῆς στὸν Θωμᾶ τὸν Ἀκυϊνάτη. Τὸ 1975 ἐκλέγεται καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Μπολώνια καὶ τὸ 2008 ἀνακηρύσσεται πρόεδρος τοῦ Διεθνοῦς Κέντρου Μελετῶν Σημειωτικῆς τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Σὰν Μαρῖνο.

Τὸ 1980 συγγράφει τὸ Ὄνομα τοῦ Ρόδου τῶν ἐννέα ἑκατομμυρίων ἀντιτύπων, μέσῳ τοῦ ὁποίου τοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἀφηγηθῇ ἐντὸς τοῦ Μεσαιῶνος καὶ νὰ καταδικάσῃ τὴν ἐγκληματικὴ δρᾶσι τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν ἐπαινέσῃ γιὰ τὴν χρῆσι τοῦ ἀριστοτελικοῦ συλλογισμοῦ στὴν καθημερινότητα· τὸ 1988 συγγράφει τὸ Ἐκκρεμὲς τοῦ Φουκὼ, τὸ 1994 τὸ Νησὶ τῆς προηγουμένης ἡμέρας, τὸ 2001 τὸ Μπαουντολῖνο, τὸ 2010 τὸ Κοιμητήριο τῆς Πράγας καὶ τὸ 2015, τὸ Φύλλο Μηδέν, τὸ τελευταῖο του ἔργο.

Αὔριο, Τρίτη 23 Φεβρουαρίου, στὸ Κάστρο Καστέλλο Φορτσέσκο τοῦ Μιλᾶνο θὰ τὸν ἀποχαιρετήσουν οἱ φίλοι του, οἱ συγγενεῖς του καὶ οἱ θαυμαστές του σὲ μία λιτὴ λαϊκή, μὴ θρῃσκευτικὴ τελετή.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΤΗΝ 7η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ