ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

Τὸ Σάββατο 25 Ἰουνίου, στὶς 7:30 τὸ ἀπόγευμα, στὸν Λόφο τῶν Μουσῶν (Φιλοπάππου) θὰ τελέσουμε μὲ τὴν Λ. Κ. "Λάβρυς" τὸ μνημόσυνο τοῦ ἐστεμμένου φιλοσόφου Ἰουλιανοῦ καὶ τοῦ λογίου τοῦ Μυστρᾶ, τοῦ Γεωργίου Γεμιστοῦ, πιὸ γνωστοῦ ὡς Πλήθωνος.



Ὁ Ἰουλιανὸς γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολι (331) καὶ δολοφονήθηκε ἀπὸ Χριστιανὸ στρατιώτη του, ὁ ὁποῖος ἁγιοποιήθηκε ἀμέσως μετά, στὰ περίχωρα τῆς περσικῆς πρωτεύουσας, τῆς Κτησιφῶντος (363). Ἡ παιδική του ἡλικία ἦταν προβληματική, καθὼς ἐβίωσε τὴν δολοφονικὴ κτηνωδία τοῦ θείου του Κωνσταντίνου (σ.σ. κάποιοι τὸν ἀποκαλοῦν ἀκόμη "Μέγα" καὶ "Ἰσαπόστολο") καὶ τοῦ ἐξαδέλφου του Κωνσταντίου ἐναντίον τῶν μελῶν τῆς οἰκογένειάς του καὶ λοιπῶν συγγενῶν. Ἀπὸ μικρὸς ἦλθε σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν θύραθεν παιδεία, τὰ ἑλληνικὰ γράμματα καὶ καλλιέργησε μία ἐρωτικὴ σχέσι μὲ τοὺς ἥρωες τοῦ Ὁμήρου. Τὸ 355 ἐπισκέπτεται τὴν Ἀθήνα γιὰ ἕξι μῆνες καὶ τὸν Βοηδρομιῶνα μῆνα μυεῖται στὰ Μεγάλα Μυστήρια τῆς Ἐλευσῖνος, ἐνῷ συμπληρώνει τὶς σπουδές του στὴν Νεοπλατωνικὴ Σχολὴ τῶν Ἀθηνῶν. Τὸν Νοέμβριο μετακαλεῖται στὸ Μιλᾶνο καὶ ἀναγορεύεται Καῖσαρ, ἀναλαμβάνοντας τὴν δύσκολη ἀποστολὴ νὰ καθαρίσῃ τὰ βορειοδυτικὰ σύνορα τῆς Αὐτοκρατορίας ἀπ' τὶς ἐπιθέσεις τῶν βαρβάρων. Τὸ 361 ἀναγορεύεται ἀπ' τὸν στρατό του Αὔγουστος κι ἐκστρατεύει ἐναντίον τοῦ ἐξαδέλφου του Κωνσταντίου· ὁ τελευταῖος πεθαίνει καὶ ὁ Ἰουλιανὸς εἰσέρχεται στὴν Κωνσταντινούπολι, στοχεύοντας στὴν ἀναδιοργάνωσι τοῦ στρατοῦ, στὴν καλλιέργεια τῆς ἑλληνικῆς παιδείας καὶ στὴν ἀνόρθωσι τῶν ἱερῶν, ἐξ οὗ καὶ Resistutor Templorum. Τὸ 363 ξεκινᾷ τὴν μοιραία ἐκστρατεία του ἐναντίον τῶν Περσῶν. Κατέλειπε πλούσιο φιλοσοφικὸ ἔργο: τὰ Εἰς τὴν Μητέρα τῶν Θεῶν, Εἰς βασιλέα Ἥλιον, Κατὰ Γαλλιλαίων κ.ἄ. ἀποτελοῦν τὰ πιὸ σημαντικὰ ἔργα του.

Ὁ Πλήθων γεννήθηκε κι αὐτὸς στὴν Κωνσταντινούπολι (1355) καὶ πέθανε στὸν Μυστρᾶ (1452), ἕνα ἔτος πρὶν τὴν Ἅλωσι ἀπ' τοὺς Ὀθωμανούς. Μετὰ τὴν ἐγκύκλιο παιδεία (Γραμματική, Ρητορική, ἐκκλησιαστικὴ Θεολογία) γνωρίζει καὶ ἀκολουθεῖ τὸν πολυθεϊσμὸ ἀπ' τὸν Ἰουδαῖο πολυθεϊστὴ Ἐλισσαῖο. Στὶς ἀρχὲς τοῦ 15ου αἰῶνος (πιὸ πιθανὴ χρονολογία τὸ 1414) ἔρχεται στὴν Πελοπόννησο κι ἐγκαθίσταται στὸν Μυστρᾶ, ὅπου θὰ συγγράψῃ τὶς περίφημες Μονῳδίες, τὸ Περὶ τῶν Πελοποννησιακῶν πραγμάτων, τὸ Περὶ Ἀρετῶν καὶ τοὺς περίφημους Νόμους, στοὺς ὁποίους θὰ ἐκφράσῃ τὶς κοινωνιοκεντρικές του ἀπόψεις γιὰ ἕνα κράτος ποὺ καταρρέει. Τὸ 1438-39 θὰ ἐπισκεφθῇ τὴν Φερράρα καὶ τὴν Φλωρεντία, γιὰ νὰ ἐκφωνήσῃ τὴν περίφημη πραγματεία του: Περὶ ὧν Ἀριστοτέλης πρὸς Πλάτωνα διαφέρεται, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ τὴν θεωρητικὴ βᾶσι τοῦ ἀναγεννησιακοῦ Νεοπλατωνισμοῦ. Καμμία ἀπ' τὶς προτάσεις του δὲν ἔγινε ἀποδεκτὴ ἀπ' τὴν διοίκησι τῆς ξεπεσμένης Αὐτοκρατορίας, γι' αὐτὸ καὶ τὸ τέλος της ὑπῆρξε μονόδρομος. Τὸ 1459, ὁ πιὸ φανατικὸς ἀντίπαλός του, ὁ διωρισμένος ἀπ' τὸν Μωάμεθ τὸν Πορθητή, Πατριάρχης Γεννάδιος, καίει ἐπιδεικτικὰ τοὺς Νόμους τοῦ Πλήθωνος, ἐγκαινιάζοντας τὸν πλήρη σκοταδισμὸ τῆς Τουρκοκρατίας καὶ τῆς Ἐκκλησίας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΛΗΘΩΝΟΣ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΣΤΙΣ 6 ΜΑΪΟΥ