MNHMH YΠΑΤΙΑΣ ΣΤΙΣ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ

   Τὴν προσεχῆ Παρασκευὴ 16 Μαρτίου, στὶς 7:30 τὸ ἀπόγευμα, στὴν αἴθουσα τῆς ΙΦΙ (Καλαμιώτου 12/Μοναστηράκι), θὰ τιμήσουμε μὲ θρῃσκευτικὸ καὶ πολιτικὸ μνημόσυνο τὴν μνήμη τῆς Νεοπλατωνικῆς Φιλοσόφου καὶ Μαθηματικοῦ Ὑπατίας τῆς Ἀλεξανδρινῆς.



   Ἡ Ὑπατία, κόρη τοῦ Μαθηματικοῦ Θέωνος καὶ διευθυντοῦ τοῦ Μουσείου τῆς Ἀλεξανδρείας, γεννήθηκε τὸ 370, σὲ μία περίοδο, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ συγκρούσεις μεταξὺ τῆς Ἐκκλησίας (καὶ ἐντός της γιὰ τὸ -ι τοῦ ὁμοιουσίου) καὶ τῶν κοινοτήτων τῶν Ἑλλήνων, τῶν Ἑβραίων καὶ τῶν Αἰγυπτίων ἦσαν ἄκρως ὀξυμμένες. Οἱ παραδοσιακὲς θρῃσκεῖες τῶν λαῶν τῆς Μεσογείου ἐτίθεντο ἐκτὸς νόμου σιγά-σιγά, καθὼς ἡ λεγομένη Ἀντιπαγανιστικὴ Νομοθεσία τοῦ Κωνσταντίου καὶ τοῦ Θεοδοσίου, ὁ Codex Theodossianus, ἦταν ἰδιαιτέρως σκληρὴ καὶ γινόταν ἀκόμη σκληρότερη· τὸ 370 εἶχε ἐκδοθῆ εἰδικὴ διάταξι, ἡ ὁποία ἀπαγόρευε, διὰ κεφαλικῆς ποινῆς, ἀκόμη  καὶ τὴν διδασκαλία τῶν Μαθηματικῶν, τὴν ἀπηγορευμένη πλάνη (XV, 16.8). Ἀπὸ τὴν παιδική της ἡλικία ἔδειξε τὴν κλῖσι της στὰ Μαθηματικὰ καὶ στὴν Φιλοσοφία τοῦ Πλάτωνος καὶ τοῦ Ἀριστοτέλους. Διαδεχόμενη τὸν πατέρα της στὴν διεύθυνσι τοῦ Μουσείου, τὸ ὁποῖο καὶ ἀναδιοργάνωσε ἐκ βάθρων, συνέγραψε πλῆθος μελετῶν γιὰ τὶς κωνικὲς τομὲς τοῦ Ἀπολλωνίου, τὶς διοφαντικὲς καὶ διτετράγωνες ἐξισώσεις, σχόλια γιὰ τὰ Στοιχεῖα τοῦ Εὐκλείδη, κατασκεύασε ἀστρολάβους κ.λπ.
   Τὸ ἔργο της θεωρεῖται πολὺ σημαντικό, ἀλλὰ δυστυχῶς ἀνολοκλήρωτο, διότι ὑπῆρξε θῦμα τοῦ φανατικοῦ μονοθεϊσμοῦ τῆς δῆθεν θρῃσκείας τῆς ἀγάπης καὶ τῶν ἀνταγωνισμῶν μεταξὺ τῶν ἀπλήστων καὶ ἐγκληματικῶν μορφῶν τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας (Ἀθανάσιος, Θεόφιλος, Κύριλλος)· τὴν ἀποκρουστικὴ δολοφονία της ἐσχεδίασε ὁ ἀδίστακτος Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Κύριλλος καὶ ἐξετέλεσε ὁ διακριθεὶς στὴν καθοριστικὴ μάχη τοῦ Φριγίδου Πέτρος ὁ Ἀναγνώστης (415). Ἡ ἀποτρόπαια δολοφονία τῆς Φιλοσόφου θεωρήθηκε ἀπὸ πολλοὺς τὸ τέλος τοῦ ἀρχαίου κόσμου καὶ τῶν ἐπιστημῶν, τὶς ὁποῖες μᾶς ἐκληροδότησε.
   Ἡ ἑλληνικὴ Πολιτεία θἄπρεπε νὰ τὴν εἶχε ἀνακηρύξει προστάτιδα τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων, ἀλλὰ δυστυχῶς τὴν θέσι αὐτὴ ἔχουν καταλάβει οἱ τρεῖς Καππαδόκες μοναχοί, γνωστοὶ περισσότερο γιὰ τὸ μῖσος τους ἔναντι τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ τοῦ ἐκλεκτισμοῦ, μὲ τὸν ὁποῖον προσέγγισαν τὴν ἡμετέρα παιδεία.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
GALVEZ, P. (2004), Ὑπατία, Μεταίχμιο.
RUSSO, L. (2006), Ἡ λησμονημένη ἐπανάστασι, Δίαυλος.
ΦΙΛΗ, Χρ. (2009), "Ὑπατία· ἕνα ἀθῶο θῦμα στὴν σύγκρουσι Ἐθνικῶν καὶ Χριστιανῶν", στὸ Ἐξουσία καὶ Μαθηματικά, Παπασωτηρίου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΗΝ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

TO ONOMA KAI H ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ-ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΙΣ 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ